تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب · Al-Baqara · آیه 249

تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب

(ت 437 هـ)

سوره
Al-Baqara
آیه
249 / 286
زبان کتاب
عربی
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٖ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٖ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةٗ كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ
و هنگامى كه طالوت (به فرماندهى لشكر بنى اسرائيل منصوب شد، و) سپاهيان را با خود بيرون برد، به آنها گفت: «خداوند، شما را به وسيله يك نهر آب، آزمايش مى‏كند; آنها (كه به هنگام تشنگى،) از آن بنوشند، از من نيستند; و آنها كه جز يك پيمانه با دست خود، بيشتر از آن نخورند، از من هستند» جز عده كمى، همگى از آن آب نوشيدند. سپس هنگامى كه او، و افرادى كه با او ايمان آورده بودند، (و از بوته آزمايش، سالم به‏در آمدند،) از آن نهر گذشتند، (از كمى نفرات خود، ناراحت شدند; و عده‏اى) گفتند: «امروز، ما توانايى مقابله با (×جالوت×) و سپاهيان او را نداريم.» اما آنها كه مى‏دانستند خدا را ملاقات خواهند كرد (و به روز رستاخيز، ايمان داشتند) گفتند: «چه بسيار گروه‏هاى كوچكى كه به فرمان خدا، بر گروه‏هاى عظيمى پيروز شدند!» و خداوند، با صابران و استقامت‏كنندگان) است.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِلْجُنُودِ قَالَ اِنَّ لَّاهَ مُبْتَلِیکُمْ بِنَهَرِنْ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَیْسَ مِنِّی وَمَنْ لَمْ یَطْعَمْهُ فَاِنَّهُو مِنِّی اِلَّا مَنِ غْتَرَفَ غُرْفَتَمْ بِیَدِهِی فَشَرِبُو مِنْهُ اِلَّا قَلِیلَنْ مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُو هُوَ وَلَّذِینَ آمَنُو مَعَهُو قَالُو لَا طَاقَتَ لَنَ لْیَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِی قَالَ لَّذِینَ یَظُنُّونَ اَنَّهُمْ مُلَاقُ لَّاهِ کَمْ مِنْ فِءَتِنْ قَلِیلَتِنْ غَلَبَتْ فِءَتَنْ کَثِیرَتَمْ بِءِذْنِ لَّاهِ وَلَّاهُ مَعَ صَّابِرِینْ
قوله: { وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِٱلْمَعْرُوفِ }.
عني بهن اللواتي دخل بهن لأن الآية الأولى عني بها من لم يدخل بهن وهي ندب لا فرض عند أكثر العلماء. وهو مذهب مالك والشافعي.
وقال عطاء: " عني بها كل مطلقة أن لها متاعاً حقاً على المتقين كالثياب والنفقة والخادم ونحوها على قدر الطاقة ".
وقال ابن زيد: " هذا يوجب المتعة / لكل مطلقة ". هذا معنى قوله.
بازگشت به بالا