تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب · Al-Baqara · آیه 259

تفسير الهدايه إلى بلوغ النهايه/ مكي بن أبي طالب

(ت 437 هـ)

سوره
Al-Baqara
آیه
259 / 286
زبان کتاب
عربی
أَوۡ كَٱلَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرۡيَةٖ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحۡيِۦ هَٰذِهِ ٱللَّهُ بَعۡدَ مَوۡتِهَاۖ فَأَمَاتَهُ ٱللَّهُ مِاْئَةَ عَامٖ ثُمَّ بَعَثَهُۥۖ قَالَ كَمۡ لَبِثۡتَۖ قَالَ لَبِثۡتُ يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖۖ قَالَ بَل لَّبِثۡتَ مِاْئَةَ عَامٖ فَٱنظُرۡ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمۡ يَتَسَنَّهۡۖ وَٱنظُرۡ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجۡعَلَكَ ءَايَةٗ لِّلنَّاسِۖ وَٱنظُرۡ إِلَى ٱلۡعِظَامِ كَيۡفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكۡسُوهَا لَحۡمٗاۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُۥ قَالَ أَعۡلَمُ أَنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ
يا همانند كسى كه از كنار يك آبادى (ويران شده) عبور كرد، در حالى كه ديوارهاى آن، به روى سقفها فرو ريخته بود، (و اجساد و استخوانهاى اهل آن، در هر سو پراكنده بود; او با خود) گفت: «چگونه خدا اينها را پس از مرگ، زنده مى‏كند؟!» (در اين هنگام،) خدا او را يكصد سال ميراند; سپس زنده كرد; و به او گفت: «چه‏قدر درنگ كردى؟» گفت: «يك روز; يا بخشى از يك روز.» فرمود: «نه، بلكه يكصد سال درنگ كردى! نگاه كن به غذا و نوشيدنى خود (كه همراه داشتى، با گذشت سالها) هيچ‏گونه تغيير نيافته است! (خدايى كه يك چنين مواد فاسدشدنى را در طول اين مدت، حفظ كرده، بر همه چيز قادر است!) ولى به الاغ خود نگاه كن (كه چگونه از هم متلاشى شده! اين زنده شدن تو پس از مرگ، هم براى اطمينان خاطر توست، و هم) براى اينكه تو را نشانه‏اى براى مردم (در مورد معاد) قرار دهيم. (اكنون) به استخوانها(ى مركب سوارى خود نگاه كن كه چگونه آنها را برداشته، به هم پيوند مى‏دهيم، و گوشت بر آن مى‏پوشانيم!» هنگامى كه (اين حقايق) بر او آشكار شد، گفت: «مى‏دانم خدا بر هر كارى توانا است‏».
اَوْ کَلَّذِی مَرَّ عَلَا قَرْیَتِ وَهِیَ خَاوِیَتُنْ عَلَا عُرُوشِهَا قَالَ اَنَّا یُحْیِی هَاذِهِ لَّاهُ بَعْدَ مَوْتِهَا فَاَمَاتَهُ لَّاهُ مِءَتَ عَامِنْ ثُمَّ بَعَثَهُو قَالَ کَمْ لَبِثْتَ قَالَ لَبِثْتُ یَوْمَنْ اَوْ بَعْدَ یَوْمِنْ قَالَ بَلْ لَبِثْتَ مِءَتَ عَامِنْ فَنْظُرْ اِلَا طَعَامِکَ وَشَرَابِکَ لَمْ یَتَسَنَّهْ وَنْظُرْ اِلَا حِمَارِکَ وَلِنَجْعَلَکَ آیَتَنْ لِنَّاسِ وَنْظُرْ اِلَ لْعِظَامِ کَیْفَ نُنْشِزُهَا ثُمَّ نَکْسُوهَا لَحْمَنْ فَلَمَّا تَبَیَّنَ لَهُو قَالَ اَعْلَمُ اَنَّ لَّاهَ عَلَا کُلِّ شَیْءِنْ قَدِیرْ
قوله: { وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِٱلْمَعْرُوفِ }.
عني بهن اللواتي دخل بهن لأن الآية الأولى عني بها من لم يدخل بهن وهي ندب لا فرض عند أكثر العلماء. وهو مذهب مالك والشافعي.
وقال عطاء: " عني بها كل مطلقة أن لها متاعاً حقاً على المتقين كالثياب والنفقة والخادم ونحوها على قدر الطاقة ".
وقال ابن زيد: " هذا يوجب المتعة / لكل مطلقة ". هذا معنى قوله.
بازگشت به بالا