يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَنفِقُواْ مِمَّا رَزَقۡنَٰكُم مِّن قَبۡلِ أَن يَأۡتِيَ يَوۡمٞ لَّا بَيۡعٞ فِيهِ وَلَا خُلَّةٞ وَلَا شَفَٰعَةٞۗ وَٱلۡكَٰفِرُونَ هُمُ ٱلظَّٰلِمُونَ ٢٥٤
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از آنچه به شما روزى دادهايم، انفاق كنيد! پيش از آنكه روزى فرا رسد كه در آن، نه خريد و فروش است (تا بتوانيد سعادت و نجات از كيفر را براى خود خريدارى كنيد)، و نه دوستى (و رفاقتهاى مادى سودى دارد)، و نه شفاعت; (زيرا شما شايسته شفاعت نخواهيد بود.) و كافران، خود ستمگرند; (هم به خودشان ستم مىكنند، هم به ديگران).
یَا اَیُّهَ لَّذِینَ آمَنُو اَنْفِقُو مِمَّا رَزَقْنَاکُمْ مِنْ قَبْلِ اَ یَءْتِیَ یَوْمُ لَّا بَیْعُنْ فِیهِ وَلَا خُلَّتُ وَلَا شَفَاعَتُ وَلْکَافِرُونَ هُمُ ظَّالِمُونْ