IslamBook — تفسیر انوار التنزيل واسرار التأويل البيضاوي · سوره Al-Anbiyaa · آیه 54

انوار التنزيل واسرار التأويل/ البيضاوي

(ت 685 هـ)

سوره: Al-Anbiyaa
آیه: 54 / 112
زبان کتاب: عربی

قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ

گفت: «مسلما هم شما و هم پدرانتان، در گمراهى آشكارى بوده‏ايد!»

قَالَ لَقَدْ کُنْتُمْ اَنْتُمْ وَآبَاءُکُمْ فِی دَلَالِنْ مُبِینْ

{ قَالَ لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَءَابَاؤُكُمْ فِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ } منخرطين في سلك ضلال لا يخفى على عاقل لعدم استناد الفريقين إلى دليل، والتقليد إن جاز فإنما يجوز لمن علم في الجملة أنه على حق.

بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث

Narrated Jarir bin `Abdullah: I gave the pledge of allegiance to the Prophet (ﷺ) for offering prayer perfectly, giving Zakat, and giving good advice to every Muslim.

Abu Sa'id al-Khudri reported: Verily the Messenger of Allah (ﷺ) said: Allah will admit into Paradise those deserving of Paradise, and He will admit whom He wishes out of His Mercy, and admit those condemned to Hell into the Fire (of Hell). He would then say: See, he whom you find having as much faith in his heart as a grain of mustard, bring him out. They will then be brought out burned and turned to charcoal, and would be cast into the river of life, and they would sprout aj does a seed in the silt carried away by flood. Have you not seen that it comes out yellow (fresh) and intertwined?

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.

خداوندا، تسلیم تو شدم و به تو ایمان آوردم، بر تو توکل کردم و به سوی تو بازگشتم و به یاری تو به دفاع برخاستم. خداوندا، به عزتت پناه می‌برم، هیچ معبود شایستهٔ پرستشی جز تو نیست، از اینکه مرا گمراه سازی. تو زنده‌ای که نمی‌میری و جن و انسان می‌میرند.

"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ⁠ ". [التَّوْبَةُ - 129].

«خدا مرا بس است؛ جز او معبودِ شایسته پرستشی نیست. بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.» [سوره توبه، ۱۲۹].

"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ⁠". [هُودٍ - 56].

"من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توکل کردم؛ هیچ جنبنده‌ای نیست مگر آنکه او اختیارش را در دست دارد. به‌راستی پروردگار من بر راه راست است.". [هود - ۵۶].