يَسۡـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلشَّهۡرِ ٱلۡحَرَامِ قِتَالٖ فِيهِۖ قُلۡ قِتَالٞ فِيهِ كَبِيرٞۚ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَكُفۡرُۢ بِهِۦ وَٱلۡمَسۡجِدِ ٱلۡحَرَامِ وَإِخۡرَاجُ أَهۡلِهِۦ مِنۡهُ أَكۡبَرُ عِندَ ٱللَّهِۚ وَٱلۡفِتۡنَةُ أَكۡبَرُ مِنَ ٱلۡقَتۡلِۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَٰتِلُونَكُمۡ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمۡ عَن دِينِكُمۡ إِنِ ٱسۡتَطَٰعُواْۚ وَمَن يَرۡتَدِدۡ مِنكُمۡ عَن دِينِهِۦ فَيَمُتۡ وَهُوَ كَافِرٞ فَأُوْلَٰٓئِكَ حَبِطَتۡ أَعۡمَٰلُهُمۡ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ وَأُوْلَٰٓئِكَ أَصۡحَٰبُ ٱلنَّارِۖ هُمۡ فِيهَا خَٰلِدُونَ ٢١٧
از تو، در باره جنگ كردن در ماه حرام، سؤال مىكنند; بگو: «جنگ در آن، (گناهى) بزرگ است; ولى جلوگيرى از راه خدا (و گرايش مردم به آيين حق) و كفر ورزيدن نسبت به او و هتك احترام مسجد الحرام، و اخراج ساكنان آن، نزد خداوند مهمتر از آن است; و ايجاد فتنه، (و محيط نامساعد، كه مردم را به كفر، تشويق و از ايمان بازمىدارد) حتى از قتل بالاتر است. و مشركان، پيوسته با شما مىجنگند ، تا اگر بتوانند شما را از آيينتان برگردانند; ولى كسى كه از آيينش برگردد ، و در حال كفر بميرد، تمام اعمال نيك (گذشته) او، در دنيا و آخرت، برباد مىرود; و آنان اهل دوزخند; و هميشه در آن خواهند بود.
یَسْءَلُونَکَ عَنِ شَّهْرِ لْحَرَامِ قِتَالِنْ فِیهِ قُلْ قِتَالُنْ فِیهِ کَبِیرُ وَصَدُّنْ عَنْ سَبِیلِ لَّاهِ وَکُفْرُمْ بِهِی وَلْمَسْجِدِ لْحَرَامِ وَاِخْرَاجُ اَهْلِهِی مِنْهُ اَکْبَرُ عِنْدَ لَّاهِ وَلْفِتْنَتُ اَکْبَرُ مِنَ لْقَتْلِ وَلَا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّا یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ اِنِ سْتَطَاعُو وَمَ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِی فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرُنْ فَاُلَاءِکَ حَبِطَتْ اَعْمَالُهُمْ فِ دُّنْیَا وَلْآخِرَتِ وَاُلَاءِکَ اَصْحَابُ نَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونْ
قوله: { إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ } أي وهم عبد الله بن جحش ومن معه. قوله: (فارقوا أوطانهم) أشار بذلك إلى معنى الهجرة هنا. قوله: { وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ } أي ومن رحمته بهم غفران خطيئتهم وقسم الغنيمة عليهم فإنه نزل بعد هذه الآية: (واعلموا أنما غنمتم من شيء) الآية، فأخذ رسول الله الخمس لبيت المال وفرق عليهم الأربعة أخماس.