التأويلات النجمية في التفسير الإشاري الصوفي/ الإمام أحمد بن عمر · Al-Anbiyaa · آیه 98
التأويلات النجمية في التفسير الإشاري الصوفي/ الإمام أحمد بن عمر
(ت618 هـ)
إِنَّكُمۡ وَمَا تَعۡبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ حَصَبُ جَهَنَّمَ أَنتُمۡ لَهَا وَٰرِدُونَ
(ت618 هـ)
از کتابخانه حدیث
دعاهای امروز"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ". [الْبَقَرَةُ - 286].
«پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا خطا نمودیم ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا! چنان‌که بر پیشینیان ما بار سنگین نهادی، بر ما قرار مده. پروردگارا! آنچه توانش را نداریم بر ما تحمیل مکن. از ما درگذر، ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو سرپرست مایی؛ پس ما را بر قوم کافر یاری ده.» [بقره ۲۸۶].
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.
خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.
خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.
خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.
خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.
اذکار روزانه شما، آفلاین و رایگان.
Android iPhone iPad
{ فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ } [الأنبياء: 97] أي: أبصار القلوب المهلكة بالأهواء ويقولون: { يٰوَيْلَنَا قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَـٰذَا } [الأنبياء: 97] الذي أصابنا { بَلْ كُنَّا ظَالِمِينَ } [الأنبياء: 97] بعبادتنا الدنيا وشهواتها، والنفس ودواعيها، وامتناعنا عبادة الحق تعالى فتخاطبهم عزة الجبروت { إِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ } [الأنبياء: 98] من الهوى والنفس والشيطان والدنيا { حَصَبُ جَهَنَّمَ } [الأنبياء: 98] قهرنا تحترقون بنار القطيعة { أَنتُمْ لَهَا وَارِدُونَ } [الأنبياء: 98] مخلداً { لَوْ كَانَ هَـٰؤُلاۤءِ } [الأنبياء: 99] الذين تعبدون.
{ آلِهَةً مَّا وَرَدُوهَا } [الأنبياء: 99] أي: جهنم القهر { وَكُلٌّ فِيهَا خَالِدُونَ } [الأنبياء: 99] ولا يتخلصون عنها { لَهُمْ فِيهَا زَفِيرٌ } [الأنبياء: 100] من عذاب نار القطيعة { وَهُمْ فِيهَا لاَ يَسْمَعُونَ } [الأنبياء: 100] الحق عن الحق، ثم نزَّه المسبوقين بالعناية عن هذه الأحوال بقوله تعالى: { إِنَّ ٱلَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِّنَّا ٱلْحُسْنَىٰ } [الأنبياء: 101] أي العناية الأزلية { أُوْلَـٰئِكَ عَنْهَا } [الأنبياء: 101] عن جهنم قهر الحق من آثار سبق العناية الأزلية { مُبْعَدُونَ * لاَ يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا } [الأنبياء: 101-102] أي: حسيس جهنم القهر، وحسيسها مقالات أهل الأهواء والبدع، وأدلة الفلاسفة وبراهينهم بالعقول المشوبة بالوهم والخيال وظلمة الطبيعة.