وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا لَّا تَجۡزِي نَفۡسٌ عَن نَّفۡسٖ شَيۡـٔٗا وَلَا يُقۡبَلُ مِنۡهَا شَفَٰعَةٞ وَلَا يُؤۡخَذُ مِنۡهَا عَدۡلٞ وَلَا هُمۡ يُنصَرُونَ ٤٨
و از آن روز بترسيد كه كسى مجازات ديگرى را نمىپذيرد و نه از او شفاعت پذيرفته مىشود; و نه غرامت از او قبول خواهد شد; و نه يارى مىشوند.
وَتَّقُو یَوْمَ لَّا تَجْزِی نَفْسُنْ عَ نَّفْسِنْ شَیْءَنْ وَلَا یُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَتُنْ وَلَا یُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلُ وَلَا هُمْ یُنْصَرُونْ