بَلۡ مَتَّعۡنَا هَٰٓؤُلَآءِ وَءَابَآءَهُمۡ حَتَّىٰ طَالَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡعُمُرُۗ أَفَلَا يَرَوۡنَ أَنَّا نَأۡتِي ٱلۡأَرۡضَ نَنقُصُهَا مِنۡ أَطۡرَافِهَآۚ أَفَهُمُ ٱلۡغَٰلِبُونَ ٤٤
ما آنها و پدرانشان را (از نعمتها) بهرهمند ساختيم، تا آنجا كه عمر طولانى پيدا كردند (و مايه غرور و طغيانشان شد); آيا نمىبينند كه ما پيوسته به سراغ زمين آمده، و از آن (و اهلش) مىكاهيم؟! آيا آنها غالبند (يا ما)؟!
بَلْ مَتَّعْنَا هَاءُلَاءِ وَآبَاءَهُمْ حَتَّا طَالَ عَلَیْهِمُ لْعُمُرُ اَفَلَا یَرَوْنَ اَنَّا نَءْتِ لْءَرْدَ نَنْقُصُهَا مِنْ اَطْرَافِهَا اَفَهُمُ لْغَالِبُونْ