وَإِن طَآئِفَتَانِ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ ٱقۡتَتَلُواْ فَأَصۡلِحُواْ بَيۡنَهُمَاۖ فَإِنۢ بَغَتۡ إِحۡدَىٰهُمَا عَلَى ٱلۡأُخۡرَىٰ فَقَٰتِلُواْ ٱلَّتِي تَبۡغِي حَتَّىٰ تَفِيٓءَ إِلَىٰٓ أَمۡرِ ٱللَّهِۚ فَإِن فَآءَتۡ فَأَصۡلِحُواْ بَيۡنَهُمَا بِٱلۡعَدۡلِ وَأَقۡسِطُوٓاْۖ إِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُقۡسِطِينَ ٩
و هرگاه دو گروه از مؤمنان با هم به نزاع و جنگ پردازند، آنها را آشتى دهيد; و اگر يكى از آن دو بر ديگرى تجاوز كند، با گروه متجاوز پيكار كنيد تا به فرمان خدا بازگردد; و هرگاه بازگشت (و زمينه صلح فراهم شد)، در ميان آن دو به عدالت صلح برقرار سازيد; و عدالت پيشه كنيد كه خداوند عدالت پيشگان را دوست مىدارد.
وَاِنْ طَاءِفَتَانِ مِنَ لْمُؤْمِنِینَ قْتَتَلُو فَاَصْلِحُو بَیْنَهُمَا فَاِمْ بَغَتْ اِحْدَاهُمَا عَلَ لْءُخْرَا فَقَاتِلُ لَّتِی تَبْغِی حَتَّا تَفِیءَ اِلَا اَمْرِ لَّاهِ فَاِنْ فَاءَتْ فَاَصْلِحُو بَیْنَهُمَا بِلْعَدْلِ وَاَقْسِطُو اِنَّ لَّاهَ یُحِبُّ لْمُقْسِطِینْ
2931- حدثنا عبد الرزاق، قال: أنبأنا معمر، عن الحسن: أن قَوْماً من المسلمين كان بينهم تنازع، حتى اضطربوا بالنِّعَال، والأَيْدِي، فَأُنْزِلَ فيهم: { وَإِن طَآئِفَتَانِ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ٱقْتَتَلُواْ }: [الآية: 9].
2932- قال معمر، وقال قتادة: وكان رجلان بينهما حقٌ تدارءا فيه، وقال أحدهم: لآخذنّه عنوةً بكثرة عشيريته، وقال الآخر: بيني وبينك رسول الله؛ فتنازعا حتى كَانَ بينهما ضرب بالنِّعال والأيدي.