إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَهَاجَرُواْ وَجَٰهَدُواْ بِأَمۡوَٰلِهِمۡ وَأَنفُسِهِمۡ فِي سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلَّذِينَ ءَاوَواْ وَّنَصَرُوٓاْ أُوْلَٰٓئِكَ بَعۡضُهُمۡ أَوۡلِيَآءُ بَعۡضٖۚ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَلَمۡ يُهَاجِرُواْ مَا لَكُم مِّن وَلَٰيَتِهِم مِّن شَيۡءٍ حَتَّىٰ يُهَاجِرُواْۚ وَإِنِ ٱسۡتَنصَرُوكُمۡ فِي ٱلدِّينِ فَعَلَيۡكُمُ ٱلنَّصۡرُ إِلَّا عَلَىٰ قَوۡمِۭ بَيۡنَكُمۡ وَبَيۡنَهُم مِّيثَٰقٞۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ بَصِيرٞ ٧٢
كسانى كه ايمان آوردند و هجرت نمودند و با اموال و جانهاى خود در راه خدا جهاد كردند، و آنها كه پناه دادند و يارى نمودند، آنها ياران يكديگرند; و آنها كه ايمان آوردند و مهاجرت نكردند، هيچ گونه ولايت ( دوستى و تعهدى) در برابر آنها نداريد تا هجرت كنند! و (تنها) اگر در (حفظ) دين (خود) از شما يارى طلبند، بر شماست كه آنها را يارى كنيد، جز بر ضد گروهى كه ميان شما و آنها، پيمان (ترك مخاصمه) است; و خداوند بهآنچه عمل مىكنيد، بيناست!
اِنَّ لَّذِینَ آمَنُو وَهَاجَرُو وَجَاهَدُو بِءَمْوَالِهِمْ وَاَنْفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ لَّاهِ وَلَّذِینَ آوَوْ وَنَصَرُو اُلَاءِکَ بَعْدُهُمْ اَوْلِیَاءُ بَعْدِ وَلَّذِینَ آمَنُو وَلَمْ یُهَاجِرُو مَا لَکُمْ مِنْ وَلَایَتِهِمْ مِنْ شَیْءِنْ حَتَّا یُهَاجِرُو وَاِنِ سْتَنْصَرُوکُمْ فِ دِّینِ فَعَلَیْکُمُ نَّصْرُ اِلَّا عَلَا قَوْمِمْ بَیْنَکُمْ وَبَیْنَهُمْ مِیثَاقُ وَلَّاهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِیرْ