فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِٱلۡجُنُودِ قَالَ إِنَّ ٱللَّهَ مُبۡتَلِيكُم بِنَهَرٖ فَمَن شَرِبَ مِنۡهُ فَلَيۡسَ مِنِّي وَمَن لَّمۡ يَطۡعَمۡهُ فَإِنَّهُۥ مِنِّيٓ إِلَّا مَنِ ٱغۡتَرَفَ غُرۡفَةَۢ بِيَدِهِۦۚ فَشَرِبُواْ مِنۡهُ إِلَّا قَلِيلٗا مِّنۡهُمۡۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُۥ هُوَ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ مَعَهُۥ قَالُواْ لَا طَاقَةَ لَنَا ٱلۡيَوۡمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِۦۚ قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَٰقُواْ ٱللَّهِ كَم مِّن فِئَةٖ قَلِيلَةٍ غَلَبَتۡ فِئَةٗ كَثِيرَةَۢ بِإِذۡنِ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّٰبِرِينَ ٢٤٩
و هنگامى كه طالوت (به فرماندهى لشكر بنى اسرائيل منصوب شد، و) سپاهيان را با خود بيرون برد، به آنها گفت: «خداوند، شما را به وسيله يك نهر آب، آزمايش مىكند; آنها (كه به هنگام تشنگى،) از آن بنوشند، از من نيستند; و آنها كه جز يك پيمانه با دست خود، بيشتر از آن نخورند، از من هستند» جز عده كمى، همگى از آن آب نوشيدند. سپس هنگامى كه او، و افرادى كه با او ايمان آورده بودند، (و از بوته آزمايش، سالم بهدر آمدند،) از آن نهر گذشتند، (از كمى نفرات خود، ناراحت شدند; و عدهاى) گفتند: «امروز، ما توانايى مقابله با (×جالوت×) و سپاهيان او را نداريم.» اما آنها كه مىدانستند خدا را ملاقات خواهند كرد (و به روز رستاخيز، ايمان داشتند) گفتند: «چه بسيار گروههاى كوچكى كه به فرمان خدا، بر گروههاى عظيمى پيروز شدند!» و خداوند، با صابران و استقامتكنندگان) است.
فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِلْجُنُودِ قَالَ اِنَّ لَّاهَ مُبْتَلِیکُمْ بِنَهَرِنْ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَیْسَ مِنِّی وَمَنْ لَمْ یَطْعَمْهُ فَاِنَّهُو مِنِّی اِلَّا مَنِ غْتَرَفَ غُرْفَتَمْ بِیَدِهِی فَشَرِبُو مِنْهُ اِلَّا قَلِیلَنْ مِنْهُمْ فَلَمَّا جَاوَزَهُو هُوَ وَلَّذِینَ آمَنُو مَعَهُو قَالُو لَا طَاقَتَ لَنَ لْیَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِی قَالَ لَّذِینَ یَظُنُّونَ اَنَّهُمْ مُلَاقُ لَّاهِ کَمْ مِنْ فِءَتِنْ قَلِیلَتِنْ غَلَبَتْ فِءَتَنْ کَثِیرَتَمْ بِءِذْنِ لَّاهِ وَلَّاهُ مَعَ صَّابِرِینْ
قال الحراليّ في قراءة فتح الغين إعراب عن معنى إفرادها، آخذة ما أخذت من قليل أو كثير. وفي الضم، إعلام بمثلها.
{ فَشَرِبُواْ مِنْهُ } أي: إلى حد الارتواء { إِلاَّ قَلِيلاً مِّنْهُمْ } لم يشربوا إلا كما أذن الله تعالى: { فَلَمَّا جَاوَزَهُ } أي: النهر { هُوَ } أي: طالوت { وَٱلَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ قَالُواْ } أي: المفرطون في الشراب { لاَ طَاقَةَ لَنَا ٱلْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنودِهِ } لأنه سلبت شجاعتهم وجاء في التوراة تسميته بجُليات. على ما سنذكره { قَالَ ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ } أي: يعلمون { أَنَّهُمْ مُلاَقُواْ ٱللَّهِ } يرجعون إليه بعد الموت { كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ ٱللَّهِ وَٱللَّهُ مَعَ ٱلصَّابِرِينَ }.