محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي · Al-Anbiyaa · آیه 37

محاسن التأويل / محمد جمال الدين القاسمي

(ت 1332هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
37 / 112
زبان کتاب
عربی
خُلِقَ ٱلۡإِنسَٰنُ مِنۡ عَجَلٖۚ سَأُوْرِيكُمۡ ءَايَٰتِي فَلَا تَسۡتَعۡجِلُونِ
(آرى،) انسان از عجله آفريده شده; ولى عجله نكنيد; بزودى آياتم را به شما نشان خواهم داد!
خُلِقَ لْءِنْسَانُ مِنْ عَجَلِنْ سَءُرِیکُمْ آیَاتِی فَلَا تَسْتَعْجِلُونْ
{ خُلِقَ ٱلإنْسَانُ مِنْ عَجَلٍ } كقوله تعالى:{ وَكَانَ ٱلإِنْسَانُ عَجُولاً } [الإسراء: 11] جعل لفرط استعجاله وقلة صبره كأنه مخلوق منه. كقولك: (خلق زيد من الكرم) تنزيلاً لما طبع عليه من الأخلاق، منزلة ما طبع هو منها من الأركان، إيذاناً بغاية لزومه له، وعدم انفكاكه عنه. فالآية استعارة مكنية، بتشبيه العجل لكونه مطبوعاً عليه بمادته. ويجوز أن تكون تصريحية. والمراد بالإنسان: الجنس. ومن (عجلته) مبادرته إلى الكفر واستعجال الوعيد { سَأُوْرِيكُمْ آيَاتِي } أي: نقماتي في الدنيا كوقعة بدر. وفي الآخرة عذاب النار { فَلاَ تَسْتَعْجِلُونِ } أي: بالإتيان بها.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Aisha: When the news of the martyrdom of Zaid bin Haritha, Ja`far and `Abdullah bin Rawaha came, the Prophet sat down looking sad, and I was looking through the chink of the door. A man came and said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! The women of Ja`far," and then he mentioned their crying . The Prophet (p.b.u.h) ordered him to stop them from crying. The man went and came back and said, "I tried to stop them but they disobeyed." The Prophet (p.b.u.h) ordered him for the second time to forbid them. He went again and came back and said, "They did not listen to me, (or "us": the sub-narrator Muhammad bin Haushab is in doubt as to which is right). " (`Aisha added: The Prophet (ﷺ) said, "Put dust in their mouths." I said (to that man), "May Allah stick your nose in the dust (i.e. humiliate you)." By Allah, you could not (stop the women from crying) to fulfill the order, besides you did not relieve Allah's Apostle from fatigue."

دعاهای امروز
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ فِي دِينِي وَدُنْيَايَ وَأَهْلِي وَمَالِي، اللَّهُمَّ اسْتُرْ عَوْرَاتِي وَآمِنْ رَوْعَاتِي، وَاحْفَظْنِي مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي وَمِنْ فَوْقِي، وَأَعُوذُ بِعَظَمَتِكَ أَنْ أُغْتَالَ مِنْ تَحْتِي.
خدایا! از تو گذشت و عافیت در دنیا و آخرت می‌خواهم. خدایا! از تو گذشت و عافیت در دین و دنیا و خانواده و دارایی‌ام می‌خواهم. خدایا! عیب‌هایم را بپوشان و ترس‌هایم را به امنیت بدل کن. مرا از پیش رو و پشت سر و از راست و چپ و از بالای سرم حفظ کن و به عظمت تو پناه می‌برم از اینکه از زیر پایم ناگهان هلاک شوم.

"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ⁠". [آلِ عِمْرَانَ - 38].

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].

"پروردگارا، از جانب خود فرزندی پاک به من عطا کن؛ به‌راستی تو شنونده دعایی.". [آل عمران - ۳۸].

"پروردگارا، مرا تنها مگذار و تو بهترین وارثانی.". [انبیاء - ۸۹].

"رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ⁠ ". [الْبَقَرَةُ - 286].

«پروردگارا! اگر فراموش کردیم یا خطا نمودیم ما را مؤاخذه مکن. پروردگارا! چنان‌که بر پیشینیان ما بار سنگین نهادی، بر ما قرار مده. پروردگارا! آنچه توانش را نداریم بر ما تحمیل مکن. از ما درگذر، ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو سرپرست مایی؛ پس ما را بر قوم کافر یاری ده.» [بقره ۲۸۶].