تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · آیه 63

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
63 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ
گفت: «بلكه اين كار را بزرگشان كرده است! از آنها بپرسيد اگر سخن مى‏گويند!»
قَالَ بَلْ فَعَلَهُو کَبِیرُهُمْ هَاذَا فَسْءَلُوهُمْ اِنْ کَانُو یَنْطِقُونْ
{ فَجَعَلَهُمْ جُذَاذاً } أي قطعا قطع أيديها وأرجلها وفقأ أعينها ونجر وجوهها { إِلاَّ كَبِيراً لَّهُمْ } لهم للآلهة يعني أعظمها في أنفسهم ثم أوثق الفأس في يد كبير تلك الأصنام كادهم بذلك { لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ } أي يبصرون فيؤمنون فلما رجعوا رأوا ما صنع بأصنامهم { قَالُواْ مَن فَعَلَ هَـٰذَا بِآلِهَتِنَآ } { قَالُواْ سَمِعْنَا فَتًى يَذْكُرُهُمْ } أي يعيبهم { يُقَالُ لَهُ إِبْرَاهِيمُ }.
قال محمد إبراهيم رفع بمعنى يقال له يا إبراهيم أو المعروف به إبراهيم.
{ قالوا فأتوا به على أعين الناس لعلهم يشهدون } أنه كسرها قال قتادة: كرهوا أن يأخذوه إلا ببينة فجاءوا به فقالوا { قَالُوۤاْ أَأَنْتَ فَعَلْتَ هَـٰذَا بِآلِهَتِنَا يٰإِبْرَاهِيمُ }.
{ قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَـٰذَا فَاسْأَلُوهُمْ إِن كَانُواْ يِنْطِقُونَ } قال قتادة وهي هذه المكيدة { ثُمَّ نُكِسُواْ عَلَىٰ رُءُوسِهِمْ } أي خزايا قد حجهم فقالوا { لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَـٰؤُلاۤءِ يَنطِقُونَ }.
{ أُفٍّ لَّكُمْ وَلِمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ ٱللَّهِ } قال محمد أف معناه التغليظ في القول والتبرم وقيل إن أصلها النتن فكأنه قال نتنا لكم { قَالُواْ حَرِّقُوهُ } الآية قال الحسن فجمعوا الحطب زمانا ثم جاءوا بإبراهيم فألقوه في تلك النار قال يحيى بلعني أنهم رموا به في المنجنيق فكان ذلك أول ما صنع المنجنيق.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
This hadith has been narrated on the authority of 'Imran b. Husain through another chain of transmitters (and the words are): The best generation of this Umma is the generation to which I have been sent, then the next one, and there is an addition in the hadith transmitted on the authority of Abu 'Awana (and the words are): And Allah knows best whether he made a mention of the third (generation) or not; the rest of the hadith is the same as transmitted by Zahdam on the authority of 'Imran. And in the hadith transmitted by Hisham on the authority of Qatada there is an addition of these words: They take an oath whereas they are not asked to take.

دعاهای امروز

"فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ أَنتَ وَلِيِّۦ فِي ٱلدُّنۡيَا وَٱلۡأٓخِرَةِۖ تَوَفَّنِي مُسۡلِمٗا وَأَلۡحِقۡنِي بِٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [يُوسُفَ - 101].

"ای پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، تو در دنیا و آخرت سرپرست منی؛ مرا مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق فرما.". [یوسف - ۱۰۱].

اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.

اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.

اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.

خدایا! ما را مسلمان زنده بدار و مسلمان بمیران و به شایستگان ملحق کن.

خدایا! برای این امت راهی از رشد فراهم کن که در آن فرمان‌بردارانت عزت یابند و نافرمانانت خوار شوند و به کار نیک فرمان داده شود و از کار ناپسند بازداشته شود.

خدایا! بر بنده و فرستاده‌ات محمد و بر همهٔ خاندان و یارانش درود و سلام و برکت فرست.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْعَجْزِ وَالْكَسَلِ، وَالْجُبْنِ وَالْبُخْلِ، وَالْهَرَمِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا.
خداوندا، از ناتوانی، تنبلی، ترس، بخل، پیری و عذاب قبر به تو پناه می‌برم. خداوندا، به جانم پرهیزگاری‌اش را عطا کن و آن را پاک گردان؛ تو بهترین پاک‌کنندهٔ آنی و تو سرپرست و مولای آنی. خداوندا، از دانشی که سود ندارد، دلی که فروتن نمی‌شود، نفسی که سیر نمی‌گردد و دعایی که اجابت نمی‌شود به تو پناه می‌برم.