تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیه 54

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
54 / 112
زبان کتاب
عربی
قَالَ لَقَدۡ كُنتُمۡ أَنتُمۡ وَءَابَآؤُكُمۡ فِي ضَلَٰلٖ مُّبِينٖ
گفت: «مسلما هم شما و هم پدرانتان، در گمراهى آشكارى بوده‏ايد!»
قَالَ لَقَدْ کُنْتُمْ اَنْتُمْ وَآبَاءُکُمْ فِی دَلَالِنْ مُبِینْ
{ قَالَ } لهم { لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمْ } بعبادتها { فِى ضَلَٰلٍ مُّبِينٍ } بَيِّن.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Dāwud bin Amr aḍ-Ḍabbī narrated to us, Nāfi’ bin Umar narrated to us, on authority of Ibn Abī Mulaykah, he said: ‘I wrote to Ibn Abbās asking him to write something [pertaining to knowledge] for me and he withheld from me quite a bit, and said: ‘As [if he were] a sincere child, I will write for him something especially suited to his status withholding from him what would not benefit him’. [Ibn Abī Mulaykah] said: ‘So [Ibn Abbās] called for the judgment of Alī [bin Abī Tālib which was a book with which Alī would pass verdicts in Kuffah], and he began to write from it [with respect to the request of Ibn Abī Mulaykah] and he came upon something [not appropriate to the station of Alī regarding the science of verdicts]. So [Ibn Abbās] said: ‘By Allah, Alī did not give judgment according to this unless he was astray’.’

دعاهای امروز

"رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا⁠ ". [الْإِسْرَاءُ - 80].

«پروردگارا! مرا به ورودی راستین وارد کن و به خروجی راستین بیرون آور و از نزد خود برایم نیرویی یاری‌رسان قرار ده.» [اسراء ۸۰].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

خدایا! سرانجام ما را در همهٔ کارها نیکو گردان و از خواری دنیا و عذاب آخرت پناهمان ده.

خدایا! پروردگارا! عذاب جهنم را از ما دور کن، که عذاب آن سخت و ماندگار است.

خدایا! پروردگارا! ما ایمان آورده‌ایم؛ پس گناهانمان را بیامرز و ما را از عذاب آتش حفظ کن.

خدایا! از تو بهشت می‌خواهم و از آتش به تو پناه می‌جویم.

خدایا! پروردگارا! آنچه را به واسطهٔ پیامبرانت به ما وعده دادی به ما عطا کن و روز قیامت خوارمان مکن؛ به راستی تو در وعده خلاف نمی‌کنی.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست را می‌خواهم و از تو موجبات رحمت و اسباب آمرزشت را می‌خواهم و از تو سپاس نعمتت و عبادت نیکویت را می‌خواهم و از تو دلی سالم و زبانی راستگو می‌خواهم. از تو خیر آنچه را می‌دانی می‌خواهم و از شر آنچه می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ بی‌گمان تو دانای نهان‌هایی.