تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · Al-Anbiyaa · آیه 87

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
87 / 112
زبان کتاب
عربی
وَذَا ٱلنُّونِ إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِبٗا فَظَنَّ أَن لَّن نَّقۡدِرَ عَلَيۡهِ فَنَادَىٰ فِي ٱلظُّلُمَٰتِ أَن لَّآ إِلَٰهَ إِلَّآ أَنتَ سُبۡحَٰنَكَ إِنِّي كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ
و ذاالنون ( يونس) را (به ياد آور) در آن هنگام كه خشمگين (از ميان قوم خود) رفت; و چنين مى‏پنداشت كه ما بر او تنگ نخواهيم گرفت; (اما موقعى كه در كام نهنگ فرو رفت،) در آن ظلمتها(ى متراكم) صدا زد: «(خداوندا!) جز تو معبودى نيست! منزهى تو! من از ستمكاران بودم! »
وَذَ نُّونِ اِذْ ذَهَبَ مُغَادِبَنْ فَظَنَّ اَنْ لَ نَّقْدِرَ عَلَیْهِ فَنَادَا فِ ظُّلُمَاتِ اَنْ لَا اِلَاهَ اِلَّا اَنْتَ سُبْحَانَکَ اِنِّی کُنْتُ مِنَ ظَّالِمِینْ
{ وَ } اذكر { ذَا ٱلنُّونِ } صاحب الحوت وهو يونس بن متّى، ويبدل منه { إِذ ذَّهَبَ مُغَٰضِباً } لقومه: أي غضبان عليهم مما قاسى منهم ولم يؤذن له في ذلك { فَظَنَّ أَن لَّن نَّقْدِرَ عَلَيْهِ } أي نقضي عليه بما قضينا من حبسه في بطن الحوت أو نضيّق عليه بذلك { فَنَادَىٰ فِى ٱلظُّلُمَٰتِ } ظلمة الليل وظلمة البحر وظلمة بطن الحوت { أَن } أي بأن { لاَّ إِلَٰهَ إِلاَّ أَنتَ سُبْحَٰنَكَ إِنِّى كُنتُ مِنَ ٱلظَّٰلِمِينَ } في ذهابي من بين قومي بلا إذن.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Abu Musa: The Prophet (ﷺ) was asked about things which he did not like, but when the questioners insisted, the Prophet got angry. He then said to the people, "Ask me anything you like." A man asked, "Who is my father?" The Prophet (ﷺ) replied, "Your father is Hudhafa." Then another man got up and said, "Who is my father, O Allah's Messenger (ﷺ) ?" He replied, "Your father is Salim, Maula (the freed slave) of Shaiba." So when `Umar saw that (the anger) on the face of the Prophet (ﷺ) he said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! We repent to Allah (Our offending you).

دعاهای امروز

"رَبِّ إِنِّي ظَلَمۡتُ نَفۡسِي فَٱغۡفِرۡ لِي". [الْقَصَصِ - 16].

"رَبِّ بِمَآ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ فَلَنۡ أَكُونَ ظَهِيرٗا لِّلۡمُجۡرِمِينَ⁠". [الْقَصَصِ - 17].

"رَبِّ إِنِّي لِمَآ أَنزَلۡتَ إِلَيَّ مِنۡ خَيۡرٖ فَقِيرٞ⁠". [الْقَصَصِ - 24].

"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي⁠ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي⁠ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي⁠ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي⁠". [طه - 25-28].

"پروردگارا، من بر خود ستم کردم؛ پس مرا بیامرز.". [قصص - ۱۶].

"پروردگارا، به پاس نعمتی که به من ارزانی داشتی، هرگز پشتیبان مجرمان نخواهم بود.". [قصص - ۱۷].

"پروردگارا، من به هر خیری که بر من نازل فرمایی نیازمندم.". [قصص - ۲۴].

"پروردگارا، سینه‌ام را گشاده گردان و کارم را برایم آسان کن و گره از زبانم بگشای تا سخنم را بفهمند.". [طه - ۲۵-۲۸].

رَبِّ اغْفِرْ لِي خَطِيئَتِي وَجَهْلِي وَإِسْرَافِي فِي أَمْرِي كُلِّهِ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي خَطَايَايَ وَعَمْدِي وَجَهْلِي وَهَزْلِي، وَكُلُّ ذَلِكَ عِنْدِي، اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ.
پروردگارا، خطا و نادانی و زیاده‌روی مرا در همهٔ کارهایم و آنچه را تو از من بهتر می‌دانی بیامرز. خداوندا، خطاها و کارهای عمدی و نادانی و شوخی مرا بیامرز که همهٔ اینها در من هست. خداوندا، آنچه پیش‌تر و آنچه بعداً انجام داده‌ام و آنچه پنهان یا آشکار کرده‌ام بیامرز. تو پیش‌اندازنده و پس‌اندازنده‌ای و بر هر چیزی توانایی.

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠ ". [هُودٌ - 47].

«پروردگارا! به تو پناه می‌برم از اینکه چیزی را که به آن دانشی ندارم از تو بخواهم. اگر مرا نیامرزی و بر من رحم نکنی، از زیانکاران خواهم بود.» [هود ۴۷].