تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي · An-Nisaa · آیه 40

تفسير الجلالين/ المحلي و السيوطي

(ت المحلي 864 هـ)

سوره
An-Nisaa
آیه
40 / 176
زبان کتاب
عربی
إِنَّ ٱللَّهَ لَا يَظۡلِمُ مِثۡقَالَ ذَرَّةٖۖ وَإِن تَكُ حَسَنَةٗ يُضَٰعِفۡهَا وَيُؤۡتِ مِن لَّدُنۡهُ أَجۡرًا عَظِيمٗا
خداوند (حتى) به اندازه سنگينى ذره‏اى ستم نمى‏كند; و اگر كار نيكى باشد، آن را دو چندان مى‏سازد; و از نزد خود، پاداش عظيمى (در برابر آن) مى‏دهد.
اِنَّ لَّاهَ لَا یَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّتِ وَاِنْ تَکُ حَسَنَتَنْ یُدَاعِفْهَا وَیُؤْتِ مِنْ لَدُنْهُ اَجْرَنْ عَظِیمَا
{ إِنَّ ٱللَّهَ لاَ يَظْلِمُ } أحداً { مِثْقَالَ } وزن { ذَرَّةٍ } أصغر نملة بأن ينقصها من حسناته أو يزيدها في سيئاته { وَإِن تَكُ } الذرّة { حَسَنَةً } من مؤمن وفي قراءة بالرفع ف «كان» تامة { يُضَٰعِفْهَا } من عشر إلى أكثر من سبعمائة وفي قراءة «يُضَعِّفْهَا» بالتشديد { وَيُؤْتِ مِن لَّدُنْهُ } من عنده مع المضاعفة { أَجْراً عَظِيماً } لا يقدّره أحد.
بازگشت به بالا