أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ قِيلَ لَهُمۡ كُفُّوٓاْ أَيۡدِيَكُمۡ وَأَقِيمُواْ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُواْ ٱلزَّكَوٰةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيۡهِمُ ٱلۡقِتَالُ إِذَا فَرِيقٞ مِّنۡهُمۡ يَخۡشَوۡنَ ٱلنَّاسَ كَخَشۡيَةِ ٱللَّهِ أَوۡ أَشَدَّ خَشۡيَةٗۚ وَقَالُواْ رَبَّنَا لِمَ كَتَبۡتَ عَلَيۡنَا ٱلۡقِتَالَ لَوۡلَآ أَخَّرۡتَنَآ إِلَىٰٓ أَجَلٖ قَرِيبٖۗ قُلۡ مَتَٰعُ ٱلدُّنۡيَا قَلِيلٞ وَٱلۡأٓخِرَةُ خَيۡرٞ لِّمَنِ ٱتَّقَىٰ وَلَا تُظۡلَمُونَ فَتِيلًا ٧٧
آيا نديدى كسانى را كه (در مكه) به آنها گفته شد: «فعلا) دست از جهاد بداريد! و نماز را برپا كنيد! و زكات بپردازيد!» (اما آنها از اين دستور، ناراحت بودند)، ولى هنگامى كه (در مدينه) فرمان جهاد به آنها داده شد، جمعى از آنان، از مردم مىترسيدند، همان گونه كه از خدا مىترسند، بلكه بيشتر! و گفتند: «پروردگارا! چرا جهاد را بر ما مقرر داشتى؟! چرا اين فرمان را تا زمان نزديكى تاخير نينداختى؟!» به آنها بگو: «سرمايه زندگى دنيا، ناچيز است!و سراى آخرت، براى كسى كه پرهيزگار باشد، بهتر است! و به اندازه رشته شكاف هسته خرمايى، به شما ستم نخواهد شد!
اَلَمْ تَرَ اِلَ لَّذِینَ قِیلَ لَهُمْ کُفُّو اَیْدِیَکُمْ وَاَقِیمُ صَّلَاتَ وَآتُ زَّکَاتَ فَلَمَّا کُتِبَ عَلَیْهِمُ لْقِتَالُ اِذَا فَرِیقُ مِّنْهُمْ یَخْشَوْنَ نَّاسَ کَخَشْیَتِ لَّاهِ اَوْ اَشَدَّ خَشْیَتَنْ وَقَالُو رَبَّنَا لِمَ کَتَبْتَ عَلَیْنَ لْقِتَالَ لَوْلَا اَخَّرْتَنَا اِلَا اَجَلِنْ قَرِیبِنْ قُلْ مَتَاعُ دُّنْیَا قَلِیلُنْ وَلْآخِرَتُ خَیْرُ لِّمَنِ تَّقَا وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِیلَا