وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ ٱلَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِٱلَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ ٱهۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ ٦١
و (نيز به خاطر بياوريد) زمانى را كه گفتيد: «اى موسى! هرگز حاضر نيستيم به يك نوع غذا اكتفا كنيم! از خداى خود بخواه كه از آنچه زمين مىروياند، از سبزيجات و خيار و سير و عدس و پيازش، براى ما فراهم سازد.» موسى گفت: «آيا غذاى پستتر را به جاى غذاى بهتر انتخاب مىكنيد؟! (اكنون كه چنين است، بكوشيد از اين بيابان) در شهرى فرود آئيد; زيرا هر چه خواستيد، در آنجا براى شما هست.» و (مهر) ذلت و نياز، بر پيشانى آنها زده شد; و باز گرفتار خشم خدائى شدند ; چرا كه آنان نسبت به آيات الهى، كفر مىورزيدند; و پيامبران را به ناحق مىكشتند. اينها به خاطر آن بود كه گناهكار و متجاوز بودند.
وَاِذْ قُلْتُمْ یَا مُوسَا لَنْ نَصْبِرَ عَلَا طَعَامِنْ وَاحِدِنْ فَدْعُ لَنَا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُمْبِتُ لْءَرْدُ مِمْ بَقْلِهَا وَقِثَّاءِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ اَتَسْتَبْدِلُونَ لَّذِی هُوَ اَدْنَا بِلَّذِی هُوَ خَیْرْ اِهْبِطُو مِصْرَنْ فَاِنَّ لَکُمْ مَا سَءَلْتُمْ وَدُرِبَتْ عَلَیْهِمُ ذِّلَّتُ وَلْمَسْکَنَتُ وَبَاءُو بِغَدَبِنْ مِنَ لَّاهِ ذَالِکَ بِءَنَّهُمْ کَانُو یَکْفُرُونَ بِءَایَاتِ لَّاهِ وَیَقْتُلُونَ نَّبِیِّینَ بِغَیْرِ لْحَقِّ ذَالِکَ بِمَا عَصَوْ وَکَانُو یَعْتَدُونْ
{ بَآءُو بِغَضَبٍ مِّنَ ٱللَّهِ }: انصرفوا بذلك، ولا يقال: باء إلا بشر. ويقال: باء بكذا: إذا أقربه أيضا.