كتاب نزهة القلوب/ أبى بكر السجستاني · Al-Baqara · آیه 61

كتاب نزهة القلوب/ أبى بكر السجستاني

(ت 330هـ)

سوره
Al-Baqara
آیه
61 / 286
زبان کتاب
عربی
وَإِذۡ قُلۡتُمۡ يَٰمُوسَىٰ لَن نَّصۡبِرَ عَلَىٰ طَعَامٖ وَٰحِدٖ فَٱدۡعُ لَنَا رَبَّكَ يُخۡرِجۡ لَنَا مِمَّا تُنۢبِتُ ٱلۡأَرۡضُ مِنۢ بَقۡلِهَا وَقِثَّآئِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَاۖ قَالَ أَتَسۡتَبۡدِلُونَ ٱلَّذِي هُوَ أَدۡنَىٰ بِٱلَّذِي هُوَ خَيۡرٌۚ ٱهۡبِطُواْ مِصۡرٗا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلۡتُمۡۗ وَضُرِبَتۡ عَلَيۡهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلۡمَسۡكَنَةُ وَبَآءُو بِغَضَبٖ مِّنَ ٱللَّهِۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمۡ كَانُواْ يَكۡفُرُونَ بِـَٔايَٰتِ ٱللَّهِ وَيَقۡتُلُونَ ٱلنَّبِيِّـۧنَ بِغَيۡرِ ٱلۡحَقِّۚ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَواْ وَّكَانُواْ يَعۡتَدُونَ
و (نيز به خاطر بياوريد) زمانى را كه گفتيد: «اى موسى! هرگز حاضر نيستيم به يك نوع غذا اكتفا كنيم! از خداى خود بخواه كه از آنچه زمين مى‏روياند، از سبزيجات و خيار و سير و عدس و پيازش، براى ما فراهم سازد.» موسى گفت: «آيا غذاى پست‏تر را به جاى غذاى بهتر انتخاب مى‏كنيد؟! (اكنون كه چنين است، بكوشيد از اين بيابان) در شهرى فرود آئيد; زيرا هر چه خواستيد، در آنجا براى شما هست.» و (مهر) ذلت و نياز، بر پيشانى آنها زده شد; و باز گرفتار خشم خدائى شدند ; چرا كه آنان نسبت به آيات الهى، كفر مى‏ورزيدند; و پيامبران را به ناحق مى‏كشتند. اينها به خاطر آن بود كه گناهكار و متجاوز بودند.
وَاِذْ قُلْتُمْ یَا مُوسَا لَنْ نَصْبِرَ عَلَا طَعَامِنْ وَاحِدِنْ فَدْعُ لَنَا رَبَّکَ یُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُمْبِتُ لْءَرْدُ مِمْ بَقْلِهَا وَقِثَّاءِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا قَالَ اَتَسْتَبْدِلُونَ لَّذِی هُوَ اَدْنَا بِلَّذِی هُوَ خَیْرْ اِهْبِطُو مِصْرَنْ فَاِنَّ لَکُمْ مَا سَءَلْتُمْ وَدُرِبَتْ عَلَیْهِمُ ذِّلَّتُ وَلْمَسْکَنَتُ وَبَاءُو بِغَدَبِنْ مِنَ لَّاهِ ذَالِکَ بِءَنَّهُمْ کَانُو یَکْفُرُونَ بِءَایَاتِ لَّاهِ وَیَقْتُلُونَ نَّبِیِّینَ بِغَیْرِ لْحَقِّ ذَالِکَ بِمَا عَصَوْ وَکَانُو یَعْتَدُونْ
{ تَعْثَوْاْ } العثُوّ والعيث: أشد الفساد. { فُومِهَا وَعَدَسِهَا } الفوم: الحنطة، والخبز أيضا؛ يقال فوموا لنا: أي اختبزوا لنا. ويقال: الفوم: الحبوب. ويقال: الفوم: الثوم، أبدلت الثاء بالفاء كما قالوا: جدث وجدف للقبر { ٱهْبِطُواْ مِصْراً } أي انزلوا مصرا { وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ ٱلذِّلَّةُ وَٱلْمَسْكَنَةُ }: أي ألزموها. والذلة الذل، والمسكنة فقر النفس، لا يوجد يهودي موسر، ولا فقير غني النفس، وإن تعمّل لإزالة ذلك عنه.
{ بَآءُو بِغَضَبٍ مِّنَ ٱللَّهِ }: انصرفوا بذلك، ولا يقال: باء إلا بشر. ويقال: باء بكذا: إذا أقربه أيضا.
بازگشت به بالا