Tafsir al-Jalalayn · Al-Anbiyaa · آیه 83

Tafsir al-Jalalayn

سوره
Al-Anbiyaa
آیه
83 / 112
زبان کتاب
انگلیسی
۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
و ايوب را (به ياد آور) هنگامى كه پروردگارش را خواند (و عرضه داشت): «بدحالى و مشكلات به من روى آورده; و تو مهربانترين مهربانانى!»
وَاَیُّوبَ اِذْ نَادَا رَبَّهُو اَنِّی مَسَّنِیَ دُّرُّ وَاَنْتَ اَرْحَمُ رَّاحِمِینْ
And mention Job Ayyūba is substituted by the following idh nādā rabbahu … when he called out to his Lord — after he had been afflicted with the loss of all of his possessions and children the laceration of his body his being shunned by all except his wife for a period of thirteen seventeen or eighteen years as well as the affliction of enduring a straitened means of livelihood — ‘Indeed read annī because of the implicit yā’ of the first person pronoun harm adversity has befallen me and You are the Most Merciful of the merciful’.
بازگشت به بالا

از کتابخانه حدیث

حدیث
Narrated Abu Huraira and Zaid bin Khalid Al-Juhani: A bedouin came and said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! Judge between us according to Allah's Laws." His opponent got up and said, "He is right. Judge between us according to Allah's Laws." The bedouin said, "My son was a laborer working for this man, and he committed illegal sexual intercourse with his wife. The people told me that my son should be stoned to death; so, in lieu of that, I paid a ransom of one hundred sheep and a slave girl to save my son. Then I asked the learned scholars who said, "Your son has to be lashed one-hundred lashes and has to be exiled for one year." The Prophet (ﷺ) said, "No doubt I will judge between you according to Allah's Laws. The slave-girl and the sheep are to go back to you, and your son will get a hundred lashes and one year exile." He then addressed somebody, "O Unais! go to the wife of this (man) and stone her to death" So, Unais went and stoned her to death.

دعاهای امروز

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

خدایا! پروردگارا! به من توفیق ده تا نعمتی را که بر من و پدر و مادرم ارزانی داشته‌ای سپاس گویم و کار شایسته‌ای کنم که آن را می‌پسندی و به رحمتت مرا در میان بندگان شایسته‌ات درآور.

خدایا! از تو گذشت و عافیت و سلامت در دنیا و آخرت می‌خواهم.

خدایا! از تو هدایت، پرهیزگاری، پاکدامنی و بی‌نیازی می‌خواهم.

خدایا! از تو دانش سودمند و روزی پاک و عمل پذیرفته می‌خواهم.

خدایا! مرا بیامرز و هدایتم کن و روزی و عافیت ده. از تنگی جایگاه روز قیامت به خدا پناه می‌برم.

"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ⁠ ". [الْأَعْرَافُ - 126].

«پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز و ما را مسلمان بمیران.» [سوره اعراف، ۱۲۶].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الثَّبَاتَ فِي الْأَمْرِ، وَالْعَزِيمَةَ عَلَى الرُّشْدِ، وَأَسْأَلُكَ مُوجِبَاتِ رَحْمَتِكَ، وَعَزَائِمَ مَغْفِرَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، وَحُسْنَ عِبَادَتِكَ، وَأَسْأَلُكَ قَلْبًا سَلِيمًا، وَلِسَانًا صَادِقًا، وَأَسْأَلُكَ مِنْ خَيْرِ مَا تَعْلَمُ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَعْلَمُ، وَأَسْتَغْفِرُكَ لِمَا تَعْلَمُ، إِنَّكَ أَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوبِ.
خداوندا، از تو پایداری در کار و عزم بر راه درست را می‌خواهم و از تو موجبات رحمت و اسباب آمرزشت را می‌خواهم و از تو سپاس نعمتت و عبادت نیکویت را می‌خواهم و از تو دلی سالم و زبانی راستگو می‌خواهم. از تو خیر آنچه را می‌دانی می‌خواهم و از شر آنچه می‌دانی به تو پناه می‌برم و برای آنچه می‌دانی از تو آمرزش می‌خواهم؛ بی‌گمان تو دانای نهان‌هایی.