فَتَلَقَّىٰٓ ءَادَمُ مِن رَّبِّهِۦ كَلِمَٰتٖ فَتَابَ عَلَيۡهِۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ ٣٧
سپس آدم از پروردگارش كلماتى دريافت داشت; (و با آنها توبه كرد.) و خداوند توبه او را پذيرفت; چرا كه خداوند توبهپذير و مهربان است.
فَتَلَقَّا آدَمُ مِنْ رَبِّهِی کَلِمَاتِنْ فَتَابَ عَلَیْهِ اِنَّهُو هُوَ تَّوَّابُ رَّحِیمْ