فَمَا زَالَت تِّلۡكَ دَعۡوَىٰهُمۡ حَتَّىٰ جَعَلۡنَٰهُمۡ حَصِيدًا خَٰمِدِينَ ١٥
And that cry of theirs ceased not, till We made them as a field that is mown, as ashes silent and quenched.
Famaa zaalat tilka da’waahum hattaa ja’alnaahum hasiidan xaamidiina