تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Aya 12
تفسير القرآن/ ابن عبد السلام
(ت 660 هـ)
فَلَمَّآ أَحَسُّواْ بَأۡسَنَآ إِذَا هُم مِّنۡهَا يَرۡكُضُونَ
(ت 660 هـ)
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
“Lalle na dogara ga Allah, Ubangijina kuma Ubangijinku. Babu wata dabba mai tafiya face Shi ne Mai riƙe da goshinta. Lalle Ubangijina yana kan hanya madaidaiciya.” [Hud 11:56]
"رَبَّنَا لَا تَجۡعَلۡنَا مَعَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ٤٧ ". [الْأَعْرَافُ - 47].
“Ya Ubangijinmu, kada ka sanya mu tare da mutane azzalumai.” [Al-Araf 7:47]
Azkar na yau da kullum, ba tare da intanet ba. Kyauta.
Android · iPhone · iPad