لطائف الإشارات / القشيري · Al-Anbiyaa · Aya 28
لطائف الإشارات / القشيري
(ت 465 هـ)
(ت 465 هـ)
"رَبِّ ٱجۡعَلۡنِي مُقِيمَ ٱلصَّلَوٰةِ وَمِن ذُرِّيَّتِيۚ رَبَّنَا وَتَقَبَّلۡ دُعَآءِ٤٠ ". [إِبْرَاهِيمُ - 40].
“Ya Ubangijina, ka sanya ni mai tsayar da salla, da kuma wasu daga zuriyata. Ya Ubangijinmu, ka karɓi addu’ata.” [Ibrahim 14:40]
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
“Lalle na dogara ga Allah, Ubangijina kuma Ubangijinku. Babu wata dabba mai tafiya face Shi ne Mai riƙe da goshinta. Lalle Ubangijina yana kan hanya madaidaiciya.” [Hud 11:56]
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Ya Allah, ya Ubangijina, Ka ba ni ikon gode maka a kan ni’imarka da Ka yi mini da kuma iyayena, in yi aiki na ƙwarai da Ka yarda da shi, kuma Ka shigar da ni da rahamarka cikin bayinka salihai.
Ya Allah, ina roƙonka yafiya, lafiya da kariya a duniya da lahira.
Ya Allah, ina roƙonka shiriya, taƙawa, kamewa daga haram da wadatuwa.
Ya Allah, ina roƙonka ilimi mai amfani, arziki mai kyau da aikin da aka karɓa.
Ya Allah, Ka gafarta mini, Ka shiryar da ni, Ka azurta ni kuma Ka ba ni lafiya. Ina neman tsarin Allah daga ƙuncin wurin tsayuwa a Ranar Alƙiyama.
Azkar na yau da kullum, ba tare da intanet ba. Kyauta.
Android · iPhone · iPad
قوله: { وَلاَ يَشْفَعُونَ إِلاَّ لِمَنِ ٱرْتَضَىٰ } دلَّ على أنهم يشفعون لقومٍ، وأنَّ الله يتقبل شفاعتهم.
قوله: { وَهُمْ مِّنْ خَشْيَتِهِ مُشْفِقُونَ }: ليس لهم ذنب ثم هم خائفون؛ ففي الآية دليل على أنه سبحانه يعذبهم وأن ذلك جائز، فإذا لم يَجُزْ أن يُعذِّب البريء لكانوا لا يخافونه لعلمهم أنهم لم يرتكبوا زلةً.