قُلۡ أَنَدۡعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لَا يَنفَعُنَا وَلَا يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَىٰٓ أَعۡقَابِنَا بَعۡدَ إِذۡ هَدَىٰنَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِي ٱسۡتَهۡوَتۡهُ ٱلشَّيَٰطِينُ فِي ٱلۡأَرۡضِ حَيۡرَانَ لَهُۥٓ أَصۡحَٰبٞ يَدۡعُونَهُۥٓ إِلَى ٱلۡهُدَى ٱئۡتِنَاۗ قُلۡ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلۡهُدَىٰۖ وَأُمِرۡنَا لِنُسۡلِمَ لِرَبِّ ٱلۡعَٰلَمِينَ ٧١
"Katakanlah: ""Apakah kita akan menyeru selain daripada Allah, sesuatu yang tidak dapat mendatangkan kemanfaatan kepada kita dan tidak (pula) mendatangkan kemudaratan kepada kita dan (apakah) kita akan dikembalikan ke belakang, sesudah Allah memberi petunjuk kepada kita, seperti orang yang telah disesatkan oleh setan di pesawangan yang menakutkan; dalam keadaan bingung, dia mempunyai kawan-kawan yang memanggilnya kepada jalan yang lurus (dengan mengatakan): ""Marilah ikuti kami"". Katakanlah: ""Sesungguhnya petunjuk Allah itulah (yang sebenarnya) petunjuk; dan kita disuruh agar menyerahkan diri kepada Tuhan semesta alam,"
qul 'anad’uu min duuni allaahi maa laa yanfa’unaa walaa yadurrunaa wanuraddu ’alaa 'a’qaabinaa ba’da 'idz hadaanaa allaahu kalladzii istahwat-hu asysyayaatiinu fii al'ardi hayraana lahu 'ashaabun yad’uunahu 'ilaa alhudaa i'tinaa qul 'inna hudaa allaahi huwa alhudaa wa'umirnaa linuslima lirabbi al’aalamiina
{ قُلْ أَنَدْعُواْ مِن دُونِ ٱللَّهِ مَا لاَ يَنفَعُنَا } ، إن عبدناه، { وَلاَ يَضُرُّنَا } ، إنْ تركناه، يعني: الأصنام ليس إليها نفع ولا ضرّ، { وَنُرَدُّ عَلَىٰ أَعْقَـٰبِنَا } ، إلى الشرك [مرتدّين]، { بَعْدَ إِذْ هَدَانَا ٱللَّهُ كَٱلَّذِى ٱسْتَهْوَتْهُ ٱلشَّيَـٰطِينُ } ، أي: يكون مَثَلُنا كمثل الذين استهوته الشياطين، أي: أضلّته، { حَيْرَانَ } ، قال ابن عباس: كالذي استهوته الغيلان في المهامه فأضلّوه فهو حائر بائر، والحيران: المتردّد في الأمر لا يهتدي إلى مخرج منه، { لَهُ أَصْحَـٰبٌ يَدْعُونَهُ إِلَى ٱلْهُدَى ٱئْتِنَا } ، هذا مثل ضربه الله تعالى لمن يدعو إلى الآلهة ولمن يدعو إلى الله تعالى، كمثل رجل في رفقة ضلّ به الغُوُل عن الطريق يدعوه أصحابه من أهل الرفقة هلمَّ إلى الطريق، ويدعوه الغول [هلمَّ] فيبقى حيران لا يدري أين يذهب، فإن أجاب الغول انطلق به حتى يلقيه إلى الهلكة، فإن أجاب من يدعوه إلى الطريق اهتدى.
{ قُلْ إِنَّ هُدَى ٱللَّهِ هُوَ ٱلْهُدَىٰ } ، يزجر عن عبادة الأصنام، كأنه يقول: لا تفعل ذلك فإن الهدى هدى الله لا هدى غيره، { وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ } ، أي: أن نُسلم، { لِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ } ، والعرب تقول: أمرتك لتفعل وأن تفعل وبأن تفعل.