الدر المنثور في التفسير بالمأثور/ السيوطي · Al-Anbiyaa · Ayat 91
الدر المنثور في التفسير بالمأثور/ السيوطي
(ت 911 هـ)
(ت 911 هـ)
"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ١٩١ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ١٩٢ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ١٩٣ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ١٩٤ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].
“Wahai Tuhan kami, tidaklah Engkau menciptakan ini dengan sia-sia. Maha Suci Engkau, maka lindungilah kami dari azab neraka. Wahai Tuhan kami, sesungguhnya orang yang Engkau masukkan ke dalam neraka telah Engkau hinakan, dan orang-orang zalim tidak mempunyai penolong. Wahai Tuhan kami, sesungguhnya kami mendengar seorang penyeru yang menyeru kepada iman: Berimanlah kepada Tuhan kalian; maka kami pun beriman. Wahai Tuhan kami, ampunilah dosa-dosa kami, hapuskanlah kesalahan-kesalahan kami, dan wafatkanlah kami bersama orang-orang yang berbakti. Wahai Tuhan kami, berikanlah kepada kami apa yang Engkau janjikan kepada kami melalui para rasul-Mu dan janganlah Engkau hinakan kami pada hari kiamat. Sesungguhnya Engkau tidak mengingkari janji.” [Ali Imran - 191–194].
"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ٨٩". [الْأَعْرَافِ - 89].
“Ilmu Tuhan kami meliputi segala sesuatu. Kepada Allah kami bertawakal. Wahai Tuhan kami, berilah keputusan antara kami dan kaum kami dengan benar, dan Engkaulah sebaik-baik pemberi keputusan.” [Al-A‘raf - 89].
Zikir harian Anda, tanpa internet dan gratis.
Android · iPhone · iPad
أما بعد... كتبت إلي تسألني فقلت: أمّا أكرم عباده عليه فآدم، خلقه بيده وعلّمه الأسماء كلها. وأمّا أكرم إمائه عليه فمريم بنت عمران { التي أحصنت فرجها }.
وأخرج عبد الرزاق وابن أبي حاتم عن قتادة في قوله: { فنفخنا فيها من روحنا } قال: نفخ في جيبها.
وأخرج ابن أبي حاتم عن مقاتل قال: نفخ في فرجها.