الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني · Al-Anbiyaa · აია 48
الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني
(ت 1090 هـ)
وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ وَهَٰرُونَ ٱلۡفُرۡقَانَ وَضِيَآءٗ وَذِكۡرٗا لِّلۡمُتَّقِينَ
(ت 1090 هـ)
ჰადისების ბიბლიოთეკიდან
დღის ლოცვებიاللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
ო, ალლაჰ, გვაცოცხლე მუსლიმებად, მუსლიმებადვე მოგვივლინე სიკვდილი და მართალთ შეგვიერთე.
ო, ალლაჰ, ამ თემს მოუწყე სწორ გზაზე მდგარი საქმე, რომელშიც შენი მორჩილნი პატივდებული იქნებიან და შენი ურჩნი — დამცირებულნი; რომელშიც სიკეთისკენ მოუწოდებენ და ბოროტებას აუკრძალავენ.
ო, ალლაჰ, დალოცე, მშვიდობა და კურთხევა მოჰფინე შენს მონასა და მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახსა და ყველა მის თანამგზავრს.
"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].
უფალო ჩემო, მომიტევე ჩემი ცოდვა, ჩემი უმეცრება, ზღვრის გადალახვა ჩემს ყველა საქმეში და ისიც, რაც შენ ჩემზე უკეთ იცი. ო, ალლაჰ, მომიტევე ჩემი შეცდომები, განზრახ ჩადენილი, ჩემი უმეცრება და ხუმრობით ჩადენილი; ყოველივე ეს ჩემშია. ო, ალლაჰ, მომიტევე ის, რაც ადრე ჩავიდინე და რაც მომავალში ჩავიდენ, რაც დავფარე და რაც გამოვამჟღავნე. შენ ხარ წინ წამწევი და შენ ხარ უკან დამწევი, და შენ ყოველივეზე ძალმოსილი ხარ.
ყოველდღიური ზიქრები ინტერნეტის გარეშე. უფასოდ.
Android iPhone iPad
{ (49) الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ وَهُم مِّنَ السّاعَةِ مُشْفِقُونَ } خائفون.
{ (50) وَهَذَا ذِكْرٌ مُبَارَكٌ } وهذا القرآن ذكر كثير خيره { أَنزَلْنَاهُ } على محمّد صلّى الله عليه وآله { أَفَأَنتُمْ لَهُ مُنكِرُونَ } استفهام توبيخ.
{ (51) وَلَقَدْ ءَاتَيْنَا إِبْراهِيمَ رُشْدَهُ } الاهتداء لوجوه الصلاح واضافه اليه ليدل على انّه رشد مثله وانّ له لشأناً { مِن قَبْلُ } من قبل موسى وهارون (ع) او محمّد صلّى الله عليه وآله { وَكُنّا بِهِ عَالِمِينَ } علمنا انّه اهل لما اتيناه.
{ (25) إِذْ قَالَ لأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا هَذِهِ التَّمَاثِيلُ الَّتِي أَنتُمْ لَهَا عَاكِفُونَ } تحقير لشأنها وتوبيخ على اجلالها فانّ التمثال صورة لا روح فيها.
{ (53) قَالُوا وَجَدْنَا آبَاءَنَا لَهَا عَابِدِينَ } فقلّدناهم.
{ (54) قَالَ لَقَدْ كُنتُمْ أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمْ فِيِ ضَلاَلٍ مُبِينٍ } لعدم استناد الفريقين إلى برهان
{ (55) قَالُوا أَجِئْتَنَا بِالْحَقِّ أَمْ أَنتَ مِنَ اللاَّعِبِينَ } كأنّهم لاستبعادهم تضليل آبائهم ظنّوا انّ ما قاله على وجه الملاعبة فقالوا ابجدّ تقوله ام تلعب به.
{ (56) قَالَ بَل رَبُّكُمْ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ الَّذِي فَطَرَهُنَّ } اضراب عن كونه لاعباً باقامة البرهان على ما ادّعاه { وَأَنَا عَلَى ذَلِكُم مِنَ الشَّاهِدِينَ } من المحقّقين له والمبرهنين عليه فانّ الشاهِد من تحقّق الشيء وحفظه.
{ (57) وَتَاللهِ لأَكِيدَنَّ أَصْنَامَكُم } لأجتهدنّ في كسرها ولفظ الكيد وما في التاء من التعجب لصعوبة الأمر وتوقّفه على نوع من الحيل { بَعْدَ أَن تُوَلُّوا مُدْبِرِينَ } الى عيدكم ولعلّه قال ذلك سرّاً.
{ (58) فَجَعَلَهُمْ جُذَاذاً } قطاعاً فعال بمعنى مفعول كالحطام من الجذّ وهو القطع وقرء بالكسر { إِلاّ كَبِيراً لَهُمْ } للأصنام { لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ }
{ (59) قَالُوا } حين رجعوا { مَن فَعَلَ هَذا بِآلِهَتِنَا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ }
{ (60) قَالُوا سَمِعْنَا فَتىً يَذْكُرُهُمْ } يعيبهم { يُقَالُ لَهُ إبْراهِيمُ }
{ (61) قَالُوا فأْتُوا بِهِ عَلَى أَعْيُنِ النَّاسِ } بمرأىً منهم { لَعَلَّهُمْ يَشْهَدُونَ } بِفعله او قوله
{ (62) قَالُوا } حين احضروه { ءَأَنتَ فَعَلْتَ هَذا بِآلِهَتِنَا يَا إِبْرَاهِيمُ }
{ (63) قَالَ بَلْ فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ هَذا فَاسْئَلُوهُمْ إِن كَانُوا يَنطِقُونَ } في العيون عن الصادق عليه السلام انّما قال ابراهيم ان كانوا ينطقون فكبيرهم فعل وان لم ينطقوا فلم يفعل كبيرهم شيئاً فما نطقوا وما كذب ابراهيم.
وفي الكافي عنه عليه السلام انما قال { بل فَعَلَهُ كَبِيرُهُمْ } ارادة الإِصلاح ودلالة على انّهم لا يفعلون ثم قال والله ما فعلوه وما كذب.
{ (64) فَرَجَعُوا إِلى أَنفُسِهِمْ } وراجعوا عقولهم { فَقَالُوا } فقال بعضهم لبعض { إِنَّكُمْ أَنتُمُ الظَّالِمُونَ } بعبادة ما لا ينطق ولا يضرّ ولا ينفع لا من ظلمتموه.
{ (65) ثُمَّ نُكِسُوا عَلَى رُءُوسِهِمْ } قيل يعني انقلبوا الى المجادلة بعدما استقاموا بالمراجعة شبّه عودهم الى الباطل بصيرورة اسفل الشيء مستعلياً الى اعلاه { لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هَؤُلاَءِ يَنطِقُونَ } فكيف تأمر بسؤالهم وهو على ارادة القول.
{ (66) قَالَ أَفَتَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللهِ مَا لاَ يَنفَعُكُمْ شَيْئاً وَلاَ يَضُرُّكُمْ } انكار لعبادتهم لها بعد اعترافهم بأنّها جمادات لا تنفع ولا تضرّ انه ينافي الالوهية.