تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي · Al-Anbiyaa · აია 17
تفسير مجاهد / مجاهد بن جبر المخزومي
(ت 104 هـ)
(ت 104 هـ)
ო, ალლაჰ, შენგან ყოველ სიკეთეს ვითხოვ — ახლანდელსა და მომავალს, იმას, რაც ვიცი და რაც არ ვიცი; და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს ყოველი ბოროტებისგან — ახლანდელისა და მომავლისგან, იმისგან, რაც ვიცი და რაც არ ვიცი. ო, ალლაჰ, შენგან იმ სიკეთეს ვითხოვ, რომელიც შენმა მონამ და წინასწარმეტყველმა გთხოვა, და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს იმ ბოროტებისგან, რომლისგანაც შენმა მონამ და წინასწარმეტყველმა შენს მფარველობას მიმართა. ო, ალლაჰ, შენგან ვითხოვ სამოთხეს და სიტყვასა თუ საქმეს, რომელიც მასთან აახლოებს; და შენთან ვეძიებ თავშესაფარს ცეცხლისგან და სიტყვისა თუ საქმისგან, რომელიც მასთან აახლოებს. გთხოვ, შენ მიერ ჩემთვის დადგენილი ყოველი განგება სიკეთედ აქციო.
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
ო, ალლაჰ, გვაცოცხლე მუსლიმებად, მუსლიმებადვე მოგვივლინე სიკვდილი და მართალთ შეგვიერთე.
ო, ალლაჰ, ამ თემს მოუწყე სწორ გზაზე მდგარი საქმე, რომელშიც შენი მორჩილნი პატივდებული იქნებიან და შენი ურჩნი — დამცირებულნი; რომელშიც სიკეთისკენ მოუწოდებენ და ბოროტებას აუკრძალავენ.
ო, ალლაჰ, დალოცე, მშვიდობა და კურთხევა მოჰფინე შენს მონასა და მოციქულ მუჰამმადს, მის ოჯახსა და ყველა მის თანამგზავრს.
ყოველდღიური ზიქრები ინტერნეტის გარეშე. უფასოდ.
Android · iPhone · iPad
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، / 45ط / عن مجاهد في قوله: { وَمَسَاكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْأَلُونَ } [الآية: 13]. يقول: لعلكم تفقهون.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { لَوْ أَرَدْنَآ أَن نَّتَّخِذَ لَهْواً لاَّتَّخَذْنَاهُ مِن لَّدُنَّآ } [الآية: 17]. يعني: من عندنا. يقول: وما خلقنا جنة ولا ناراً ولا موتاً ولا حياة ولا حسابا.
أَنا عبد الرحمن، قال: نا إِبراهيم، قال: نا آدم، قال: نا ورقاءُ عن ابن أَبي نجيح، عن مجاهد: { وَلاَ يَسْتَحْسِرُونَ } [الآية: 19]. يقول: ولا يحسرون أَي لا يعيون.