الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني · Al-Anbiyaa · Ayet 76

الصافي في تفسير كلام الله الوافي/ الفيض الكاشاني

(ت 1090 هـ)

Sûre
Al-Anbiyaa
Ayet
76 / 112
Zimanê pirtûkê
Erebî
وَنُوحًا إِذۡ نَادَىٰ مِن قَبۡلُ فَٱسۡتَجَبۡنَا لَهُۥ فَنَجَّيۡنَٰهُ وَأَهۡلَهُۥ مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
(Remember) Noah, when he cried (to Us) aforetime: We listened to his (prayer) and delivered him and his family from great distress.
wanûhan 'iz naadaa min qablu fastacabnaa lahu fanaccaynaahu wa'ahlahu mina alkarbi al’azîmi
{ (72) وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً }
في المعاني عن الصادق عليه السلام في هذه الآية قال ولد الولد نافلة.
والقمّي نافلة قال ولد الولد وهو يعقوب (ع) { وَكُلاًّ جَعَلْنَا صَالِحِينَ }
{ (73) وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً } يقتدى بهم { يَهْدُونَ } النّاس الى الحق { بِأَمْرِنَا }
في الكافي عن الصادق عليه السلام انّ الأئمّة في كتاب الله عزّ وجلّ امامان قال الله تبارك وتعالى { وجَعَلْناهُمْ أَئِمّةً يَهْدُونَ بأَمْرِنَا } لا بأمر الناس يقدّمون ما امر الله قبل امرهم وحكم الله قبل حكمهم قال{ وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى ٱلنَّارِ } [القصص: 41] يقدّمون امرهم قبل امر الله وحكمهم قبل حكم الله ويأخذون بأهوائهم خلاف ما في كتاب الله { وَأَوْحَيْنَا إِلَيْهِمْ فِعْلَ الْخَيْرَاتِ وَإِقَامَ الصَّلاَةِ وَإِيتَاءَ الزَّكَاةِ } من عطف الخاصّ على العامّ { وَكانُوا لَنا عَابِدينَ } موحّدين مخلصين في العبادة ولذا قدّم الصلة.
{ (74) وَلُوطاً آتَيْنَاهُ حُكْماً وَعِلْماً وَنَجَّيْنَاهُ مِنَ الْقَرْيَةِ الَّتِي كَانَت تَعْمَلُ الْخَبائِثَ }
القمّي قال كانوا ينكحون الرّجال { إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَاسِقِينَ }
{ (75) وَأَدْخَلْناهُ فِي رَحْمَتِنَا إِنَّهُ مِنَ الصّالِحِينَ }
{ (76) وَنُوحاً إِذْ نَادى } اذ دعا الله على قومه بالهلاك { مِنْ قَبْلُ } من قبل من ذكر { فَاسْتَجَبْنَا لَهُ } دعاءه { فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ } الغمّ الشديد وهو اذى قومه والطوفان.
{ (77) وَنَصَرْنَاهُ } جعلناه منتصراً { مِنَ الْقَوْمِ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنَا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْمَ سَوْءٍ فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ } لتكذيبهم الحقّ وانهماكهم في الشرّ.
{ (78) وَداوُودَ وَسُلَيْمَانَ إِذْ يَحْكُمَانِ فِي الْحَرْثِ } في الزرع او الكرم { إِذْ نَفَشَتْ فِيهِ غَنَمُ الْقَوْمِ } رعته ليلاً { وَكُنَّا لِحُكْمِهِمْ } لحكم الحاكمين والمتحاكمين { شَاهِدِينَ }
Vegere jor

Ji pirtûkxaneya hedîsê

Hedîs
Narrated `Abdullah: While the Prophet (ﷺ) was prostrating, surrounded by some of Quraish, `Uqba bin Abi Mu'ait brought the intestines (i.e. Abdominal contents) of a camel and put them over the back of the Prophet. The Prophet (ﷺ) did not raise his head, (till) Fatima, came and took it off his back and cursed the one who had done the harm. The Prophet (ﷺ) said, "O Allah! Destroy the chiefs of Quraish, Abu Jahl bin Hisham, `Utba bin Rabi`al, Shaba bin Rabi`a, Umaiya bin Khalaf or Ubai bin Khalaf." (The sub-narrator Shu`ba, is not sure of the last name.) I saw these people killed on the day of Badr battle and thrown in the well except Umaiya or Ubai whose body parts were mutilated but he was not thrown in the well.

Duaên îroyê

"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 23].

«Perwerdigarê me, me li xwe zilm kir. Heke tu me nebexşînî û li me rehm nekî, em ê bêguman ji ziyankaran bin.» [El-E‘raf, 23]

"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ⁠ ". [التَّوْبَةُ - 129].

"Allah ji min re bes e; ji Wî pê ve tu îlah tune. Min xwe spartiye Wî û Ew Rabbê Erşê mezin e". [Tewbe - 129].

اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.

اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.

اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.

اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.

Xwedêyo, rastiyê wek rastî nîşanî me bide û peyrewkirina wê rojî bide me; neheqiyê wek neheqî nîşanî me bide û dûrketina jê rojî bide me.

Xwedêyo, teqwaya nefsa min bide wê û wê paqij bike; tu yê herî baş î ku wê paqij dike, tu welî û xwediyê wê yî.

Xwedêyo Perwerdigarê me, ronahiya me ji me re temam bike û me bibore; bi rastî tu li ser her tiştî bi hêz î.

Xwedêyo, baweriyê li me xweş bike û wê di dilên me de bixemilîne; kufr, sûc û serhildanê li me nexweş bike û me ji yên ku li ser rêya rast in bike.

Xwedêyo, ey yê ku dilan diguherîne, dilên me ber bi îtaeta xwe ve biguherîne.