تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · Ayet 71
تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين
(ت 399هـ)
(ت 399هـ)
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
«Bi rastî min xwe spart Allah, Perwerdigarê min û Perwerdigarê we. Tu candarek tune ye ku perçema wê di destê wî de nebe. Bi rastî Perwerdigarê min li ser rêyeke rast e.» [Hûd, 56]
اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
Xwedêyo, Perwerdigarê min, îlham bide min ku ez ji ni‘meta te ya ku te daye min û dê û bavê min re şikir bikim û karekî qenc bikim ku tu jê razî bibî. Bi rehma xwe min têxe nav bendeyên xwe yên qenc.
Xwedêyo, ez ji te di dinyayê û axretê de lêborîn, saxî û silametiyê dixwazim.
Xwedêyo, ez ji te rêya rast, teqwa, iffetê û bêniyaziyê dixwazim.
Xwedêyo, ez ji te zanîna bikêr, roziya paqij û karekî qebûlkirî dixwazim.
Xwedêyo, min bibore, min li rêya rast bibe, rojiyê bide min û min sax û silamet bike. Ez ji tengasiyê di roja qiyametê de penahê dibim ber Allah.
Zikrên te yên rojane, bê înternet. Belaş.
Android · iPhone · iPad
{ وَأَرَادُواْ بِهِ كَيْداً } يعني حرقهم إياه { فَجَعَلْنَاهُمُ ٱلأَخْسَرِينَ } في النار خسروا أنفسهم وخسروا الجنة { وَنَجَّيْنَاهُ وَلُوطاً إِلَى ٱلأَرْضِ ٱلَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا } يعني الأرض المقدسة { لِلْعَالَمِينَ } قال السدي يعني جميع العالمين { وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ نَافِلَةً } قال الحسن أي عطية { وَجَعَلْنَاهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنَا } قال قتادة أي يهتدى بهم في أمر الله.