الكشاف/ الزمخشري · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 41

الكشاف/ الزمخشري

(ت 538 هـ)

സൂറത്ത്
Al-Anbiyaa
ആയത്ത്
41 / 112
പുസ്തകത്തിന്റെ ഭാഷ
അറബി
وَلَقَدِ ٱسۡتُهۡزِئَ بِرُسُلٖ مِّن قَبۡلِكَ فَحَاقَ بِٱلَّذِينَ سَخِرُواْ مِنۡهُم مَّا كَانُواْ بِهِۦ يَسۡتَهۡزِءُونَ
Mocked were (many) apostle before thee; But their scoffers were hemmed in by the thing that they mocked.
വലകദി ഉസ്തുഹ്സി'അ ബിരുസുലിന് മിന് കബ്ലിക ഫഹാക ബില്ലദീന സഖിരൂ മിന്ഹുമ് മാ കാനൂ ബിഹി യസ്തഹ്സി'ഊന
سلى رسول الله صلى الله عليه وسلم عن استهزائهم به بأن له في الأنبياء عليهم السلام أسوة وأن ما يفعلونه به يحيق بهم، كما حاق بالمستهزئين بالأنبياء عليهم السلام ما فعلوا.
മുകളിലേക്ക് മടങ്ങുക

ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്

ഹദീസ്
Narrated 'Aisha: Whenever Allah's Messenger (ﷺ) ordered the Muslims to do something, he used to order them deeds which were easy for them to do, (according to their strength and endurance). They said, "O Allah's Messenger (ﷺ)! We are not like you. Allah has forgiven your past and future sins." So Allah's Apostle became angry and it was apparent on his face. He said, "I am the most Allah fearing, and know Allah better than all of you do."

ഇന്നത്തെ ദുആകൾ

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

അല്ലാഹുവേ! എന്റെ രക്ഷിതാവേ! എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിന് നന്ദി ചെയ്യാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമം ചെയ്യാനും എനിക്കു പ്രചോദനം നൽകണമേ. നിന്റെ കരുണയാൽ എന്നെ നിന്റെ സച്ചരിതരായ ദാസന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണമേ.

അല്ലാഹുവേ! ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും മാപ്പും സൗഖ്യവും സുരക്ഷയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! സന്മാർഗവും ഭക്തിയും സംയമനവും പരാശ്രയമില്ലായ്മയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! പ്രയോജനമുള്ള അറിവും വിശിഷ്ടമായ ഉപജീവനവും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തിയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! എനിക്കു പൊറുത്തുതരികയും എന്നെ നയിക്കുകയും എനിക്കു ഉപജീവനവും സൗഖ്യവും നൽകുകയും ചെയ്യണമേ. ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിലെ നില്പിന്റെ പ്രയാസത്തിൽനിന്ന് അല്ലാഹുവിനോട് ഞാൻ ശരണം തേടുന്നു.

اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَوَاتِ وَرَبَّ الْأَرْضِ وَرَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ، رَبَّنَا وَرَبَّ كُلِّ شَيْءٍ، فَالِقَ الْحَبِّ وَالنَّوَى وَمُنْزِلَ التَّوْرَاةِ وَالْإِنْجِيلِ وَالْفُرْقَانِ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ كُلِّ شَيْءٍ أَنْتَ آخِذٌ بِنَاصِيَتِهِ، اللَّهُمَّ أَنْتَ الْأَوَّلُ فَلَيْسَ قَبْلَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْآخِرُ فَلَيْسَ بَعْدَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الظَّاهِرُ فَلَيْسَ فَوْقَكَ شَيْءٌ، وَأَنْتَ الْبَاطِنُ فَلَيْسَ دُونَكَ شَيْءٌ، اقْضِ عَنَّا الدَّيْنَ وَأَغْنِنَا مِنَ الْفَقْرِ.

അല്ലാഹുവേ, ആകാശങ്ങളുടെ നാഥനും ഭൂമിയുടെ നാഥനും മഹത്തായ അർശിന്റെ നാഥനുമായവനേ, ഞങ്ങളുടെ നാഥനും എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥനുമായവനേ, ധാന്യമണിയും കുരുവും പിളർക്കുന്നവനേ, തൗറാത്തും ഇഞ്ചീലും ഫുർഖാനും ഇറക്കിയവനേ!

എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും നെറുക നിന്റെ പിടിയിലാണ്. അവയുടെ തിന്മയിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് അഭയം തേടുന്നു. അല്ലാഹുവേ, നീയാണ് ആദിയിലുള്ളവൻ; നിനക്ക് മുമ്പ് ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് അവസാനമുള്ളവൻ; നിനക്ക് ശേഷം ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് പ്രത്യക്ഷൻ; നിനക്കു മീതെ ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് ഗൂഢൻ; നിന്നെക്കാൾ അടുത്തായി ഒന്നുമില്ല.

ഞങ്ങളുടെ കടം തീർത്തുതരേണമേ; ദാരിദ്ര്യത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ സമ്പന്നരാക്കേണമേ.

"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ⁠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].

"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ⁠". [الشُّعَرَاءِ - 169].

"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ജനതയ്‌ക്കെതിരെ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.". [അൽഅൻകബൂത് - 30].

"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെയും എന്റെ കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കണമേ.". [അശ്ശുഅറാഅ് - 169].