إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم/ ابو السعود · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 8
إرشاد العقل السليم إلى مزايا الكتاب الكريم/ ابو السعود
(ت 951 هـ)
(ت 951 هـ)
اللَّهُمَّ أَحْيِنَا مُسْلِمِينَ ، وَتَوَفَّنَا مُسْلِمِينَ ، وَأَلْحِقْنَا بِالصَّالِحِينَ.
اللَّهُمَّ أَبْرِمْ لِهَذِهِ الْأُمَّةِ أَمْرَ رُشْدٍ ، يُعَزُّ فِيهِ أَهْلُ طَاعَتِكَ ، وَيُذَلُّ فِيهِ أَهْلُ مَعْصِيَتِكَ ، وَيُؤْمَرُ فِيهِ بِالْمَعْرُوفِ ، وَيُنْهَى فِيهِ عَنِ الْمُنْكَرِ.
اللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ وَبَارِكْ عَلَى عَبْدِكَ وَرَسُولِكَ مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِهِ وَصَحْبِهِ أَجْمَعِينَ.
അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളെ മുസ്ലിംകളായി ജീവിപ്പിക്കുകയും മുസ്ലിംകളായി മരിപ്പിക്കുകയും സച്ചരിതരോടൊപ്പം ചേർക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! ഈ സമൂഹത്തിനു ശരിയായൊരു കാര്യം ഒരുക്കണമേ: അതിൽ നിന്നെ അനുസരിക്കുന്നവർക്ക് ബഹുമാനവും നിന്നെ അനുസരിക്കാത്തവർക്ക് അപമാനവും ഉണ്ടാകുകയും നന്മ കല്പിക്കപ്പെടുകയും തിന്മ നിരോധിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യട്ടെ.
അല്ലാഹുവേ! നിന്റെ ദാസനും ദൂതനുമായ മുഹമ്മദിനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തിനും എല്ലാ അനുചരന്മാർക്കും സ്വലാത്തും സമാധാനവും അനുഗ്രഹവും നൽകണമേ.
അല്ലാഹുവേ, ആകാശങ്ങളുടെ നാഥനും ഭൂമിയുടെ നാഥനും മഹത്തായ അർശിന്റെ നാഥനുമായവനേ, ഞങ്ങളുടെ നാഥനും എല്ലാറ്റിന്റെയും നാഥനുമായവനേ, ധാന്യമണിയും കുരുവും പിളർക്കുന്നവനേ, തൗറാത്തും ഇഞ്ചീലും ഫുർഖാനും ഇറക്കിയവനേ!
എല്ലാ വസ്തുക്കളുടെയും നെറുക നിന്റെ പിടിയിലാണ്. അവയുടെ തിന്മയിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് അഭയം തേടുന്നു. അല്ലാഹുവേ, നീയാണ് ആദിയിലുള്ളവൻ; നിനക്ക് മുമ്പ് ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് അവസാനമുള്ളവൻ; നിനക്ക് ശേഷം ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് പ്രത്യക്ഷൻ; നിനക്കു മീതെ ഒന്നുമില്ല. നീയാണ് ഗൂഢൻ; നിന്നെക്കാൾ അടുത്തായി ഒന്നുമില്ല.
ഞങ്ങളുടെ കടം തീർത്തുതരേണമേ; ദാരിദ്ര്യത്തിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ സമ്പന്നരാക്കേണമേ.
"رَبِّ ٱنصُرۡنِي عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡمُفۡسِدِينَ٣٠". [الْعَنْكَبُوتِ - 30].
"رَبِّ نَجِّنِي وَأَهۡلِي مِمَّا يَعۡمَلُونَ١٦٩". [الشُّعَرَاءِ - 169].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! കുഴപ്പമുണ്ടാക്കുന്ന ജനതയ്ക്കെതിരെ എന്നെ സഹായിക്കണമേ.". [അൽഅൻകബൂത് - 30].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! അവർ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിൽനിന്ന് എന്നെയും എന്റെ കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കണമേ.". [അശ്ശുഅറാഅ് - 169].
ദൈനംദിന അദ്കാർ, ഇന്റർനെറ്റില്ലാതെ. സൗജന്യമായി.
Android · iPhone · iPad
وقوله تعالى: { ثُمَّ صَدَقْنَـٰهُمُ ٱلْوَعْدَ } عطفٌ على ما يفهم من حكاية وحْيِه تعالى إليهم على الاستمرار التجدّدي كأنه قيل: أوحينا ثم صدقناهم في الوعد الذي وعدناهم في تضاعيف الوحي بإهلاك أعدائِهم { فَأَنجَيْنَـٰهُمْ وَمَن نَّشَاء } من المؤمنين وغيرهم من تستدعي الحكمةُ إبقاءَه كمن سيؤمن هو أو بعضُ فروعِه بالآخرة، وهو السرُّ في حماية العرب من عذاب الاستئصال { وَأَهْلَكْنَا ٱلْمُسْرفِينَ } أي المجاوزين للحدود في الكفر والمعاصي.