تفسير القرآن / ابن عربي · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 7

تفسير القرآن / ابن عربي

(ت 638 هـ)

സൂറത്ത്
Al-Anbiyaa
ആയത്ത്
7 / 112
പുസ്തകത്തിന്റെ ഭാഷ
അറബി
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
Before thee, also, the apostles We sent were but men, to whom We granted inspiration: If ye realise this not, ask of those who possess the Message.
വമാ 'അര്സല്നാ കബ്ലക 'ഇല്ലാ രിജാലന് നൂഹീ 'ഇലൈഹിമ് ഫസ്'അലൂ 'അഹ്ല അദ്ദിക്രി 'ഇന് കുന്തുമ് ലാ ത’ലമൂന
{ اقْتَرب للناس حسابهم } في القيامة الصغرى، بل لو عرفوا القيامة لعاينوا حسابهم الآن. أي: لو أردنا أن نتخذ موجودات تحدث وتفنى كما قيل:{ نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَآ إِلاَّ ٱلدَّهْرُ } [الجاثية، الآية:24] لأملكننا من جهة القدرة لكنه ينافي الحكمة والحقيقة فلا نتخذها { بل نقذف } باليقين البرهاني والكشفي على الاعتقاد الباطل { فيدمغه } فيقمعه { فإذا هو } زائل { ولكم } الهلاك { مما تصفون } من عدم الحشر أو نقذف بالتجلي الذاتي في القيامة الكبرى الذي هو الحق الثابت الغير المتغيرعلى باطل هذه الموجودات الفانية فيقهره ويجعله لا شيئاً محضاً، فإذا هو فانٍ صَرِف، فيظهر أنّ الكل حق وأمره جد، لا باطل ولا لهو، ولكم الهلاك والفناء الصَرِف { مما تصفون } من إثبات وجود الغير واتصافه بصفة وفعل وتأثير { لفسدتا } لأن الوحدة موجبة لبقاء الأشياء، والكثرة موجبة لفسادها. ألا ترى أن كل شيء له خاصية واحدة يمتاز بها عن غيره هو بها هو ولو لم تكن لم يوجد ذلك الشيء، وهي الشاهدة بوحدانيته تعالى كما قيل:
( ففي كل شيء له آية ) ( تدل على أنه الواحد )
മുകളിലേക്ക് മടങ്ങുക

ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്

ഹദീസ്
Anas b. Malik reported to them (his companions) that Allah's Messnger (ﷺ) had granted concession to Abd al-Rahman b. *Anf and Zubair b. 'Awwam for the wearing of a silk shirt during the journey and because of itch which they both had or any other disease from which both of them had been suffering.

ഇന്നത്തെ ദുആകൾ
اللَّهُمَّ لَكَ أَسْلَمْتُ وَبِكَ آمَنْتُ، وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْكَ أَنَبْتُ وَبِكَ خَاصَمْتُ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِعِزَّتِكَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْ تُضِلَّنِي، أَنْتَ الْحَيُّ الَّذِي لَا يَمُوتُ وَالْجِنُّ وَالْإِنْسُ يَمُوتُونَ.
അല്ലാഹുവേ! നിനക്കു ഞാൻ കീഴടങ്ങി; നിന്നിൽ വിശ്വസിച്ചു; നിന്നെ ഭരമേൽപ്പിച്ചു; നിന്നിലേക്കു പശ്ചാത്തപിച്ചു മടങ്ങി; നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞാൻ വാദിച്ചു. അല്ലാഹുവേ! നീ എന്നെ വഴിതെറ്റിക്കുന്നതിൽനിന്ന് നിന്റെ പ്രതാപം കൊണ്ട് ഞാൻ ശരണം തേടുന്നു. നീയല്ലാതെ ആരാധനയ്ക്ക് അർഹനായ ദൈവമില്ല. നീ മരിക്കാത്ത നിത്യജീവനുള്ളവനാണ്; ജിന്നുകളും മനുഷ്യരും മരിക്കുന്നവരാണ്.

"إِنَّمَآ أَشۡكُواْ بَثِّي وَحُزۡنِيٓ إِلَى ٱللَّهِ". [يُوسُفَ - 86].

"എന്റെ ദുഃഖവും സങ്കടവും ഞാൻ അല്ലാഹുവിനോട് മാത്രമാണ് ബോധിപ്പിക്കുന്നത്.". [യൂസുഫ് - 86].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

അല്ലാഹുവേ! എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞങ്ങളുടെ പര്യവസാനം നന്നാക്കണമേ; ഇഹലോകത്തെ അപമാനത്തിൽനിന്നും പരലോകത്തെ ശിക്ഷയിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! നരകത്തിന്റെ ശിക്ഷ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മാറ്റണമേ. അതിന്റെ ശിക്ഷ തീർച്ചയായും സ്ഥിരമായ ദുരിതമാകുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുത്തുതരികയും നരകശിക്ഷയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കുകയും ചെയ്യണമേ.

അല്ലാഹുവേ! സ്വർഗം ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; നരകത്തിൽനിന്ന് നിന്നോട് രക്ഷ തേടുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! നിന്റെ ദൂതന്മാർ മുഖേന നീ ഞങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് നൽകണമേ; ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിൽ ഞങ്ങളെ അപമാനിക്കരുതേ. തീർച്ചയായും നീ വാഗ്ദാനം ലംഘിക്കുകയില്ല.