روح المعاني/ الالوسي · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 2
روح المعاني/ الالوسي
(ت 1270 هـ)
مَا يَأۡتِيهِم مِّن ذِكۡرٖ مِّن رَّبِّهِم مُّحۡدَثٍ إِلَّا ٱسۡتَمَعُوهُ وَهُمۡ يَلۡعَبُونَ
(ت 1270 هـ)
ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്
ഇന്നത്തെ ദുആകൾ"رَبَّنَآ أَفۡرِغۡ عَلَيۡنَا صَبۡرٗا وَتَوَفَّنَا مُسۡلِمِينَ ". [الْأَعْرَافُ - 126].
"ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങളുടെ മേൽ ക്ഷമ ചൊരിയണമേ; മുസ്ലിംകളായി ഞങ്ങളെ മരിപ്പിക്കണമേ.". [അൽഅഅ്റാഫ് - 126].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
അല്ലാഹുവേ! സത്യത്തെ സത്യമായി ഞങ്ങൾക്ക് കാണിച്ചുതരികയും അത് പിന്തുടരാൻ അനുഗ്രഹിക്കുകയും അസത്യത്തെ അസത്യമായി കാണിച്ചുതരികയും അത് ഒഴിവാക്കാൻ അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! എന്റെ ആത്മാവിന് അതിന്റെ ദൈവഭക്തി നൽകുകയും അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്യണമേ. അതിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നീയാണ്; നീയാണ് അതിന്റെ രക്ഷകനും അധിപനും.
അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങളുടെ പ്രകാശം ഞങ്ങൾക്ക് പൂർണമാക്കുകയും ഞങ്ങൾക്ക് പൊറുത്തുതരുകയും ചെയ്യണമേ. തീർച്ചയായും നീ എല്ലാ കാര്യത്തിനും കഴിവുള്ളവനാണ്.
അല്ലാഹുവേ! വിശ്വാസം ഞങ്ങൾക്ക് പ്രിയങ്കരമാക്കുകയും ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ അതിനെ അലങ്കരിക്കുകയും അവിശ്വാസവും അധർമവും അനുസരണക്കേടും ഞങ്ങൾക്ക് വെറുപ്പുള്ളതാക്കുകയും ഞങ്ങളെ സന്മാർഗം പ്രാപിച്ചവരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണമേ.
അല്ലാഹുവേ! ഹൃദയങ്ങളെ തിരിക്കുന്നവനേ! ഞങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ നിന്റെ അനുസരണത്തിലേക്ക് തിരിക്കണമേ.
ദൈനംദിന അദ്കാർ, ഇന്റർനെറ്റില്ലാതെ. സൗജന്യമായി.
Android iPhone iPad
وقوله سبحانه: { إِلاَّ ٱسْتَمَعُوهُ } استثناءً مفرغ محله النصب على أنه حال من مفعول { يَأْتِيهِمُ } بإضمار قد أو بدونه على الخلاف المشهور على ما قيل، وقال نجم الأئمة الرضي: إذا كان الماضي بعد إلا فاكتفاؤه بالضمير من دون الواو وقد أكثر نحو ما لقيته إلا أكرمني لأن دخول إلا في الأغلب على الأسماء فهو بتأويل إلا مكرماً فصار كالمضارع المثبت. وجوز أن يكون حالاً من المفعول لأنه حامل لضميره أيضاً والمعنى لا يأباه وهو خلاف الظاهر، وأبعد من ذلك ما قيل إنه يحتمل أن يكون صفة لذكر، وكلمة { إِلا } وإن كانت مانعة عند الجمهور إذ التفريغ في الصفات غير جائز عندهم إلا أنه يجوز أن يقدر ذكر آخر بعد إلا فتجعل هذه الجملة صفة له ويكون ذلك بمنزلة وصف المذكور أي ما يأتيهم من ذكر إلا ذكر استمعوه، وقوله تعالى: { وَهُمْ يَلْعَبُونَ } حال من فاعل { ٱسْتَمَعُوهُ }.