(ت 360 هـ)
ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്
ഇന്നത്തെ ദുആകൾاللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.
اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.
അല്ലാഹുവേ! എന്റെ രക്ഷിതാവേ! എനിക്കും എന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്കും നീ നൽകിയ അനുഗ്രഹത്തിന് നന്ദി ചെയ്യാനും നീ തൃപ്തിപ്പെടുന്ന സൽകർമം ചെയ്യാനും എനിക്കു പ്രചോദനം നൽകണമേ. നിന്റെ കരുണയാൽ എന്നെ നിന്റെ സച്ചരിതരായ ദാസന്മാരിൽ ഉൾപ്പെടുത്തണമേ.
അല്ലാഹുവേ! ഇഹലോകത്തും പരലോകത്തും മാപ്പും സൗഖ്യവും സുരക്ഷയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.
അല്ലാഹുവേ! സന്മാർഗവും ഭക്തിയും സംയമനവും പരാശ്രയമില്ലായ്മയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.
അല്ലാഹുവേ! പ്രയോജനമുള്ള അറിവും വിശിഷ്ടമായ ഉപജീവനവും സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവൃത്തിയും ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു.
അല്ലാഹുവേ! എനിക്കു പൊറുത്തുതരികയും എന്നെ നയിക്കുകയും എനിക്കു ഉപജീവനവും സൗഖ്യവും നൽകുകയും ചെയ്യണമേ. ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിലെ നില്പിന്റെ പ്രയാസത്തിൽനിന്ന് അല്ലാഹുവിനോട് ഞാൻ ശരണം തേടുന്നു.
"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].
"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! പിശാചുക്കളുടെ ദുർബോധനങ്ങളിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് ശരണം തേടുന്നു. എന്റെ രക്ഷിതാവേ! അവർ എന്റെ അടുത്തു വരുന്നതിൽനിന്നും ഞാൻ നിന്നോട് ശരണം തേടുന്നു.". [അൽമുഅ്മിനൂൻ - 97-98].
ദൈനംദിന അദ്കാർ, ഇന്റർനെറ്റില്ലാതെ. സൗജന്യമായി.
Android iPhone iPad
رُوي عن حذيفةَ رضي الله عنه أنَّهُ قالَ: (لَوْ أنَّ رَجُلاً اقْتَنَى فُلُوّاً بَعْدَ خُرُوجِ يَأْجُوجَ وَمَأْجُوجَ لَمْ يَرْكَبْهُ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ).
قَوْلُهُ تَعَالَى: { فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ أَبْصَارُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ }؛ أي تَشْخَصُ أبصارُهم يومَ القيامة نحو الجهةِ التي يتوقَّعون نزولَ العذاب بهم منها. وَقِيْلَ: خَشَعَتْ أبصارُهم من شدَّة الأهوالِ ذلكَ اليوم. قال الكلبيُّ: (شَخَصَتْ أبْصَارُهُمْ فَلاَ تُطِيْقُ تَطْرُفُ مِنْ شِدَّةِ الأَهْوَالِ)، فأما الضميرُ في قولهِ { فَإِذَا هِيَ شَاخِصَةٌ } يعودُ إلى معلومٍ قد بَيَّنَهُ وهو قولهُ { أَبْصَارُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ } ، كقولِ الشاعر: ( لَعَمْرُ أبيْهَا لاَ تَقُولُ ظَعِيْنَتي ) ( إلاَّ فَرَّ عَنِّي مَالِكُ بْنُ أبي كَعْب ) فكنى عن الظعينة ثم أظهرها ويكونُ تقديرُ الكلامِ: فإذا الأَبْصَارُ شَاخِصَةٌ أبْصَارُ الَّذِيْنَ كَفَرُوا. وَقِيْلَ: يكون قوله (هِيَ) عمادٌ مثلُ قوله{ فَإِنَّهَا لاَ تَعْمَى ٱلأَبْصَارُ } [الحج: 46]. قَوْلُهُ تَعَالَى: { يٰوَيْلَنَا }؛ أي قالوا يَا وَيْلَنَا؛ { قَدْ كُنَّا فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَـٰذَا }؛ اليومِ في الدُّنيا، { بَلْ كُنَّا ظَالِمِينَ }؛ لأنفُسِنا بالكفرِ.