تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين · Al-Anbiyaa · ആയത്ത് 83

تفسير القرآن العزيز/ ابن أبي زمنين

(ت 399هـ)

സൂറത്ത്
Al-Anbiyaa
ആയത്ത്
83 / 112
പുസ്തകത്തിന്റെ ഭാഷ
അറബി
۞وَأَيُّوبَ إِذۡ نَادَىٰ رَبَّهُۥٓ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ
And (remember) Job, when He cried to his Lord, "Truly distress has seized me, but Thou art the Most Merciful of those that are merciful."
വ'അയ്യൂബ 'ഇദ് നാദാ രബ്ബഹു 'അന്നീ മസ്സനിയ അദ്ദുര്രു വ'അന്ത 'അര്ഹമു അര്രാഹിമീന
{ وَأَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ } المرض { وَأَنتَ أَرْحَمُ ٱلرَّاحِمِينَ } قال الحسن إن أيوب لم يبلغه شيء يقوله الناس كان أشد عليه من قولهم لو كان نبيا ما ابتلي بالذي ابتلى به فدعا الله فقال اللهم إن كنت تعلم أني لم أعمل حسنة في العلانية إلا عملت في السر مثلها فاكشف ما بي من ضر وأنت أرحم الراحمين فاستجاب الله له فوقع ساجدا وأمطر عليه فراش الذهب فجعل يلتقطه ويجمعه { وَآتَيْنَاهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَّعَهُمْ } هذا مفسر في سورة ص { رَحْمَةً مِّنْ عِندِنَا وَذِكْرَىٰ لِلْعَابِدِينَ } أي أن الذي كان ممن ابتلي به أيوب لم يكن من هوانه على الله ولكن الله أراد كرامته بذلك وجعل ذلك عزاء للعابدين بعده { وَإِسْمَاعِيلَ وَإِدْرِيسَ وَذَا ٱلْكِفْلِ } تفسير قتادة أن ذا الكفل لم يكن نبيا ولكنه كان عبدا صالحا تكفل بعمل رجل صالح عند موته كان يصلي لله كل يوم مائة صلاة فأحسن الله عليه الثناء.
وتفسير مجاهد أنه تكفل لنبي أن يقوم في قومه بعده بالعدل.
മുകളിലേക്ക് മടങ്ങുക

ഹദീസ് ലൈബ്രറിയിൽ നിന്ന്

ഹദീസ്
Jabir b. Samura said: The Apostle of Allah (ﷺ) gave two sermons between which he sat, recited the Qur'an and exhorted the people.

ഇന്നത്തെ ദുആകൾ

"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 89].

"ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവ് എല്ലാറ്റിനെയും അറിവുകൊണ്ട് ഉൾക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അല്ലാഹുവിലാണ് ഞങ്ങൾ ഭരമേൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! ഞങ്ങൾക്കും ഞങ്ങളുടെ ജനതയ്ക്കുമിടയിൽ സത്യപ്രകാരം വിധിക്കണമേ. വിധിക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമൻ നീയാകുന്നു.". [അൽഅഅ്റാഫ് - 89].

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

"എന്റെ രക്ഷിതാവേ! പിശാചുക്കളുടെ ദുർബോധനങ്ങളിൽനിന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് ശരണം തേടുന്നു. എന്റെ രക്ഷിതാവേ! അവർ എന്റെ അടുത്തു വരുന്നതിൽനിന്നും ഞാൻ നിന്നോട് ശരണം തേടുന്നു.". [അൽമുഅ്മിനൂൻ - 97-98].

اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.

اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.

اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.

അല്ലാഹുവേ! എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞങ്ങളുടെ പര്യവസാനം നന്നാക്കണമേ; ഇഹലോകത്തെ അപമാനത്തിൽനിന്നും പരലോകത്തെ ശിക്ഷയിൽനിന്നും ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണമേ.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! നരകത്തിന്റെ ശിക്ഷ ഞങ്ങളിൽനിന്ന് മാറ്റണമേ. അതിന്റെ ശിക്ഷ തീർച്ചയായും സ്ഥിരമായ ദുരിതമാകുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! തീർച്ചയായും ഞങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ പൊറുത്തുതരികയും നരകശിക്ഷയിൽനിന്ന് ഞങ്ങളെ കാക്കുകയും ചെയ്യണമേ.

അല്ലാഹുവേ! സ്വർഗം ഞാൻ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നു; നരകത്തിൽനിന്ന് നിന്നോട് രക്ഷ തേടുന്നു.

അല്ലാഹുവേ! ഞങ്ങളുടെ രക്ഷിതാവേ! നിന്റെ ദൂതന്മാർ മുഖേന നീ ഞങ്ങൾക്ക് വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് നൽകണമേ; ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിന്റെ നാളിൽ ഞങ്ങളെ അപമാനിക്കരുതേ. തീർച്ചയായും നീ വാഗ്ദാനം ലംഘിക്കുകയില്ല.