أَمۡ تَقُولُونَ إِنَّ إِبۡرَٰهِـۧمَ وَإِسۡمَٰعِيلَ وَإِسۡحَٰقَ وَيَعۡقُوبَ وَٱلۡأَسۡبَاطَ كَانُواْ هُودًا أَوۡ نَصَٰرَىٰۗ قُلۡ ءَأَنتُمۡ أَعۡلَمُ أَمِ ٱللَّهُۗ وَمَنۡ أَظۡلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَٰدَةً عِندَهُۥ مِنَ ٱللَّهِۗ وَمَا ٱللَّهُ بِغَٰفِلٍ عَمَّا تَعۡمَلُونَ ١٤٠
"Atau patutkah kamu mengatakan, bahawa Nabi Ibrahim, dan Nabi Ismail, dan Nabi Ishak, dan Nabi Yaakub beserta anak-anaknya, mereka semua adalah orang-orang Yahudi atau Nasrani, (padahal ugama mereka telahpun ada sebelum adanya ugama Yahudi atau ugama Kristian itu)?" Katakanlah (wahai Muhammad): "Adakah kamu yang lebih mengetahui atau Allah? Dan siapakah yang lebih zalim daripada orang yang menyembunyikan keterangan (saksi dan bukti) yang telah diberikan Allah kepadanya?" Dan (ingatlah), Allah tidak sekali-kali lalai akan apa yang telah kamu lakukan.
’am taquuluuna ’inna ’ibraahiima wa’ismaa‘iila wa’ishaaqa waya‘quuba wal’asbaata kaanuu huudan ’aw nasaaraa qul ’a’antum ’a‘lamu ’ami allaahu waman ’azlamu mimman katama syahaadatan ‘indahu mina allaahi wamaa allaahu bighaafilin ‘ammaa ta‘maluuna
قال سعيد بن جبير: الإخلاص أن يخلص العبد دينه وعمله فلا يشرك به في دينه ولا يرائي بعمله. قال الفضيل: ترك العمل من أجل الناس رياء، والعمل من أجل الناس شرك، والإِخلاص أن يعافيك الله منهما.
قوله تعالىٰ: { أَمْ تَقُولُونَ } يعني: أتقولون، صيغة استفهام ومعناه التوبيخ، وقرأ ابن عامر وحمزة والكسائي وحفص بالتاء لقوله تعالىٰ (قل أتحاجوننا في الله) وقال بعده (قل أأنتم أعلم أم الله) وقرأ الآخرون بالياء يعني يقول اليهود والنصارى { إِنَّ إِبْرَٰهِيمَ وَإِسْمَـٰعِيلَ وَإِسْحَـٰقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطَ كَانُواْ هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ قُلْ } يا محمد { ءَأَنتُمْ أَعْلَمُ } بدينهم { أَمِ ٱللَّهُ } وقد أخبر الله تعالىٰ أن إبراهيم لم يكن / يهودياً ولا نصرانياً ولكن كان حنيفاً مسلماً { وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ } أخفى { شَهَـٰدَةً عِندَهُ مِنَ ٱللَّهِ } وهي علمهم بأن إبراهيم وبنيه كانوا مسلمين، وأن محمداً صلى الله عليه وسلم حق ورسول أشهدهم الله عليه في كتبهم { وَمَا ٱللَّهُ بِغَـٰفِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ }.
{ تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ وَلاَ تُسْـئَلُونَ عَمَّا كَانُواْ يَعْمَلُونَ } كرره تأكيداً.