تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · Ayat 30

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

Surah
Al-Anbiyaa
Ayat
30 / 112
Bahasa kitab
Arab
أَوَلَمۡ يَرَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ أَنَّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ كَانَتَا رَتۡقٗا فَفَتَقۡنَٰهُمَاۖ وَجَعَلۡنَا مِنَ ٱلۡمَآءِ كُلَّ شَيۡءٍ حَيٍّۚ أَفَلَا يُؤۡمِنُونَ
Dan tidakkah orang-orang kafir itu memikirkan dan mempercayai bahawa sesungguhnya langit dan bumi itu pada asal mulanya bercantum (sebagai benda yang satu), lalu Kami pisahkan antara keduanya? Dan Kami jadikan dari air, tiap-tiap benda yang hidup? Maka mengapa mereka tidak mahu beriman?
’awalam yara alladhiina kafaruu ’anna assamaawaati wal’arda kaanataa ratqan fafataqnaahumaa waja‘alnaa mina almaa’i kulla syay’in hayyin ’afalaa yu’minuuna
{ رَتْقاً } ملتصقتين ففتق الله ـ تعالى ـ عنهما بالهواء " ع " أو كانت السموات مرتتقة مُطبقة ففتقها سبعاً وكذلك الأرض، أو السماءَ رتقاً لا تُمطر ففتقها بالمطر، والأرض لا تنبت ففقتها بالنبات، الرَتقُ: السد، والفتقُ: الشق. { كُلَّ شَىْءٍ } خلق كل شيء من الماء، أو حفظ حياة كل حي بالماء، أو أراد ماء الصلب.
Kembali ke atas