مدارك التنزيل وحقائق التأويل/ النسفي · Ar-Ra'd · Ayat 33

مدارك التنزيل وحقائق التأويل/ النسفي

(ت 710 هـ)

Surah
Ar-Ra'd
Ayat
33 / 43
Bahasa kitab
Arab
أَفَمَنۡ هُوَ قَآئِمٌ عَلَىٰ كُلِّ نَفۡسِۭ بِمَا كَسَبَتۡۗ وَجَعَلُواْ لِلَّهِ شُرَكَآءَ قُلۡ سَمُّوهُمۡۚ أَمۡ تُنَبِّـُٔونَهُۥ بِمَا لَا يَعۡلَمُ فِي ٱلۡأَرۡضِ أَم بِظَٰهِرٖ مِّنَ ٱلۡقَوۡلِۗ بَلۡ زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكۡرُهُمۡ وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِۗ وَمَن يُضۡلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُۥ مِنۡ هَادٖ
Setelah diketahui demikian maka tidaklah patut disamakan Allah Tuhan yang berkuasa mengawas, tiap-tiap diri dan mengetahui akan apa yang telah diusahakan oleh diri-diri itu, (dengan makhluk yang tidak bersifat demikian). Dalam pada itu, mereka yang kafir telah menjadikan beberapa makhluk sebagai sekutu bagi Allah. Katakanlah (wahai Muhammad): "Namakanlah kamu akan mereka (yang kamu sembah itu). Atau adakah kamu hendak memberi tahu kepada Allah akan apa yang tidak diketahuiNya di bumi? Atau adakah kamu menamakannya dengan kata-kata yang lahir (sedang pada hakikatnya tidak demikian)?" Bahkan sebenarnya telah diperhiaskan oleh Iblis bagi orang-orang yang kafir itu akan kekufuran dan tipu daya mereka (terhadap Islam), dan mereka pula disekat oleh hawa nafsu mereka daripada menurut jalan yang benar. Dan (ingatlah) sesiapa yang disesatkan oleh Allah (dengan pilihannya yang salah) maka tidak ada sesiapapun yang dapat memberi hidayah petunjuk kepadanya.
’afaman huwa qaa’imun ‘alaa kulli nafsin bimaa kasabat waja‘aluu lillaahi syurakaa’a qul sammuuhum ’am tunabbi’uunahu bimaa laa ya‘lamu fii al’ardi ’am bizaahirin mina alqawli bal zuyyina lilladhiina kafaruu makruhum wasudduu ‘ani assabiili waman yudlili allaahu famaa lahu min haadin
{ أَفَمَنْ هُوَ قَائِمٌ } احتجاج عليهم في إشراكهم بالله يعني أفالله الذي هو رقيب { عَلَىٰ كُلّ نَفْسٍ } صالحة أو طالحة { بِمَا كَسَبَتْ } يعلم خيره وشره ويعد لكل جزاءه كمن ليس كذلك. ثم استأنف فقال { وَجَعَلُواْ للَّهِ شُرَكَاء } أي الأصنام { قُلْ سَمُّوهُمْ } أي سموهم له من هم ونبئوه بأسمائهم ثم قال: { أَمْ تُنَبّئُونَهُ بِمَا لاَ يَعْلَمُ فِى ٱلأَرْضِ } على «أم» المنقطعة أي بل أتنبئونه بشركاء لا يعلمهم في الأرض وهو العالم بما في السماوات والأرض فإذا لم يعلمهم علم أنهم ليسوا بشيء والمراد نفي أن يكون له شركاء { أَم بِظَـٰهِرٍ مّنَ ٱلْقَوْلِ } بل أتسمونهم شركاء بظاهر من القول من غير أن يكون لذلك حقيقة كقوله{ ذٰلِكَ قَوْلُهُم بِأَفْوٰهِهِمْ } [التوبه: 30]{ مَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِهِ إِلاَّ أَسْمَاء سَمَّيْتُمُوهَآ } [يوسف: 40] { بَلْ زُيّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ مَكْرُهُمْ } كيدهم للإسلام بشركهم { وَصُدُّواْ عَنِ ٱلسَّبِيلِ } عن سبيل الله بضم الصاد كوفي وبفتحها غيرهم ومعناه وصدوا المسلمين عن سبيل الله { وَمَن يُضْلِلِ ٱللَّهُ فَمَا لَهُ مِنْ هَادٍ } من أحد يقدر على هدايته { لَّهُمْ عَذَابٌ فِى ٱلْحَيَوٰةِ ٱلدُّنْيَا } بالقتل والأسر وأنواع المحن { وَلَعَذَابُ ٱلأخِرَةِ أَشَقُّ } أشد لدوامه { وَمَا لَهُم مّنَ ٱللَّهِ مِن وَاقٍ } من حافظ من عذابه.
{ مَّثَلُ ٱلْجَنَّةِ ٱلَّتِى وُعِدَ ٱلْمُتَّقُونَ } صفتها التي هي في غرابة المثل وارتفاعه بالابتداء والخبر محذوف أي فيما يتلى عليكم مثل الجنة أو الخبر { تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلأَنْهَـٰرُ } كما تقول صفة زيد أسمر { أُكُلُهَا دَائِمٌ } ثمرها دائم الوجود لا ينقطع { وِظِلُّهَا } دائم لا ينسخ كما ينسخ في الدنيا بالشمس { تِلْكَ عُقْبَىٰ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَواْ } أي الجنة الموصوفة عقبى تقواهم يعني منتهى أمرهم { وَّعُقْبَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ٱلنَّارُ }
Kembali ke atas