إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ ٧
Kalaulah kamu kufur ingkar (tidak bersyukur) akan nikmat-nikmatNya itu, maka ketahuilah bahawa sesungguhnya Allah tidak berhajatkan (iman dan kesyukuran) kamu (untuk kesempurnaanNya); dan Ia tidak redakan hamba-hambaNya berkeadaan kufur; dan jika kamu bersyukur, Ia meredainya menjadi sifat dan amalan kamu. Dan (ingatlah) seseorang yang memikul tidak akan memikul dosa perbuatan orang lain (bahkan dosa usahanya sahaja). Kemudian kepada Tuhan kamulah tempat kembalinya kamu, maka Ia akan memberitahu kepada kamu tentang apa yang kamu telah kerjakan. Sesungguhnya Ia Maha Mengetahui akan segala (isi hati) yang terkandung di dalam dada.
’in takfuruu fa’inna allaaha ghaniyyun ‘ankum walaa yardaa li‘ibaadihi alkufra wa’in tasykuruu yardahu lakum walaa taziru waaziratun wizra ’ukhraa thumma ’ilaa rabbikum marji‘ukum fayunabbi’ukum bimaa kuntum ta‘maluuna ’innahu ‘aliimun bidhaati assuduuri
{ إن عبادي ليس لك عليهم سلطان } [الحج: 42] فعلى هذا يكون عاماً في اللفظ خاصاً في المعنى بقوله{ عينا يشرب بها عباد الله } [الإِنسان: 6] يريد بعض عباد الله وأجراه قوم على العموم، وقال لا يرضى لأحد من عباده الكفر ومعنى الآية لا يرضى لعباده أن يكفروا به وهو قول السلف، قالوا: كفر الكافر غير مرضي لله تعالى وإن كان بإرادته لأن الرضا عبارة عن مدح الشيء والثناء عليه بفعله والله تعالى لا يمدح الكفر ولا يثني عليه ولا يكون في ملكه إلا ما أراد وقد لا يرضى به ولا يمدح عليه وقد بان الفرق بين الإرادة والرضا { وإن تشكروا } أي تؤمنوا بربكم وتطيعوه { يرضه لكم } فيثيبكم عليه { ولا تزر وازرة وزر أخرى } تقدم بيانه { ثم إلى ربكم مرجعكم } أي في الآخرة { فينبئكم بما كنتم تعملون } أي في الدنيا { إنه عليم بذات الصدور } يعني بما في القلوب.