تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري · Az-Zumar · Ayat 7

تفسير كتاب الله العزيز/ الهواري

(ت القرن 3 هـ)

Surah
Az-Zumar
Ayat
7 / 75
Bahasa kitab
Arab
إِن تَكۡفُرُواْ فَإِنَّ ٱللَّهَ غَنِيٌّ عَنكُمۡۖ وَلَا يَرۡضَىٰ لِعِبَادِهِ ٱلۡكُفۡرَۖ وَإِن تَشۡكُرُواْ يَرۡضَهُ لَكُمۡۗ وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٞ وِزۡرَ أُخۡرَىٰۚ ثُمَّ إِلَىٰ رَبِّكُم مَّرۡجِعُكُمۡ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَۚ إِنَّهُۥ عَلِيمُۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ
Kalaulah kamu kufur ingkar (tidak bersyukur) akan nikmat-nikmatNya itu, maka ketahuilah bahawa sesungguhnya Allah tidak berhajatkan (iman dan kesyukuran) kamu (untuk kesempurnaanNya); dan Ia tidak redakan hamba-hambaNya berkeadaan kufur; dan jika kamu bersyukur, Ia meredainya menjadi sifat dan amalan kamu. Dan (ingatlah) seseorang yang memikul tidak akan memikul dosa perbuatan orang lain (bahkan dosa usahanya sahaja). Kemudian kepada Tuhan kamulah tempat kembalinya kamu, maka Ia akan memberitahu kepada kamu tentang apa yang kamu telah kerjakan. Sesungguhnya Ia Maha Mengetahui akan segala (isi hati) yang terkandung di dalam dada.
’in takfuruu fa’inna allaaha ghaniyyun ‘ankum walaa yardaa li‘ibaadihi alkufra wa’in tasykuruu yardahu lakum walaa taziru waaziratun wizra ’ukhraa thumma ’ilaa rabbikum marji‘ukum fayunabbi’ukum bimaa kuntum ta‘maluuna ’innahu ‘aliimun bidhaati assuduuri
قال: { إِن تَكْفُرُواْ فَإِنَّ اللهَ غَنِيٌّ عَنكُمْ } أي: عن عبادتكم { وَلاَ يَرْضَى لِعِبَادِهِ الْكُفْرَ وَإِن تَشْكُرُواْ } وتؤمنوا { يَرْضَهُ لَكُمْ وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى } أي لا يحمل أحد ذنب غيره، والذنب الوزر، وهو الحمل. كقوله:{ وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَى ظُهُورِهِمْ } [الأنعام:31] { ثُمَّ إِلَى رَبِّكُم مَّرْجِعُكُمْ } أي: يوم القيامة { فيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ } أي: بما في الصدور.
قوله: { وَإِذَا مَسَّ الإِنسَانَ ضُرٌّ } أي: مرض { دَعَا رَبَّهُ مُنِيباً إِلَيْهِ } أي: دعاه بالإخلاص أن يكشف عنه { ثُمَّ إِذَا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِّنْهُ } أي: عافاه من ذلك المرض. { نَسِيَ مَا كَانَ يَدْعُواْ إِلَيْهِ مِنْ قَبْلُ } وهو كقوله: { مَرَّ } أي: معرضاً{ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَآ إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ } [يونس:12]، يعني الكافر المشرك. قال: { وَجَعَلَ لِلَّهِ أَنْدَاداً } يعني الأوثان، عدلوها بالله فعبدوها من دونه، والنّدّ العدل. { لِّيُضِلَّ عَن سَبِيلِهِ } أي: يتبعه على ذلك غيره { قُلْ } أي: قل يا محمد للمشرك { تَمَتَّعْ } في الدنيا { بِكُفْرِكَ قَلِيلاً } أي: إن بقاءك في الدنيا قليل { إِنَّكَ مِنْ أَصْحَابِ النَّارِ }.
Kembali ke atas