وَلَوۡ أَنَّ قُرۡءَانٗا سُيِّرَتۡ بِهِ ٱلۡجِبَالُ أَوۡ قُطِّعَتۡ بِهِ ٱلۡأَرۡضُ أَوۡ كُلِّمَ بِهِ ٱلۡمَوۡتَىٰۗ بَل لِّلَّهِ ٱلۡأَمۡرُ جَمِيعًاۗ أَفَلَمۡ يَاْيۡـَٔسِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ أَن لَّوۡ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعٗاۗ وَلَا يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ أَوۡ تَحُلُّ قَرِيبٗا مِّن دَارِهِمۡ حَتَّىٰ يَأۡتِيَ وَعۡدُ ٱللَّهِۚ إِنَّ ٱللَّهَ لَا يُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ ٣١
Dan kalaulah ada mana-mana Kitab Suci yang dengan sebabnya gunung-ganang terbongkar bergerak dari tempatnya, atau dengan sebabnya bumi dipecah-belah mengeluarkan isi kandungannya, atau dengan sebabnya orang-orang yang telah mati dapat menjawab kata-kata yang dihadapkan kepadanya, maka Al-Quran ialah Kitab Suci yang mengandungi mukjizat. (Tetapi lahirnya sesuatu mukjizat itu adalah menurut kehendak Allah), bahkan segala urusan tertentu bagi Allah. Maka tidakkah orang-orang yang beriman mengetahui bahawa kalaulah Allah menghendaki tentulah Ia memberi petunjuk kepada umat manusia seluruhnya, (lalu menjadikan mereka semuanya beriman). Dan orang-orang yang kafir itu (dengan sebab kekufuran mereka) sentiasa ditimpa bala bencana (ke atas diri atau harta benda mereka); atau pun bala bencana itu turun menimpa tempat-tempat yang berhampiran dengan tempat tinggal mereka (lalu menjadikan mereka gempar kecemasan), sehinggalah datang janji Allah (hari kiamat dan azabnya); Sesungguhnya Allah tidak memungkiri janjiNya.
walaw ’anna qur’aanan suyyirat bihi aljibaalu ’aw qutti‘at bihi al’ardu ’aw kullima bihi almawtaa bal lillaahi al’amru jamii‘an ’afalam yay’asi alladhiina ’aamanuu ’an law yasyaa’u allaahu lahadaa annaasa jamii‘an walaa yazaalu alladhiina kafaruu tusiibuhum bimaa sana‘uu qaari‘atun ’aw tahullu qariiban min daarihim hattaa ya’tiya wa‘du allaahi ’inna allaaha laa yukhlifu almii‘aada
{ كَذَلِكَ أَرْسَلْنَاكَ فِيۤ أُمَّةٍ قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلِهَآ أُمَمٌ } أي كما أرسلنا في الأمم التي قد خلت من قبل هذه الأمة { وَهُمْ يَكْفُرُونَ بِٱلرَّحْمَـٰنِ } كانوا يقولون أما الله فنعرفه وأما الرحمن فلا نعرفه { قُلْ هُوَ رَبِّي لاۤ إِلَـٰهَ إِلاَّ هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ مَتَابِ } يعني التوبة.
{ وَلَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ ٱلْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ ٱلأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ ٱلْمَوْتَىٰ } قتادة ذكر لنا أن قريشا قالت لنبي الله صلى الله عليه وسلم إن سرك أن نتبعك فسير لنا جبال تهامة وزد لنا في حرمنا حتى نتخذ قطائع نحترف فيها أو أمي لنا فلانا وفلانا وفلانا لأناس ماتوا في الجاهلية فأنزل الله هذه الآية يقول لو فعل هذا بقرآن غير قرآنكم فعل بقرآنكم.
قال محمد اختصر جواب لو إذ كان في الكلام ما يدل عليه.
{ أَفَلَمْ يَيْأَسِ ٱلَّذِينَ آمَنُوۤاْ أَن لَّوْ يَشَآءُ ٱللَّهُ لَهَدَى ٱلنَّاسَ جَمِيعاً } أي ألم يعرف قال محمد قيل إنها لغة للنخع ييأس بمعنى يعرف قال الشاعر: ( أقول لهم بالشعب إذ يأسرونني ) ( ألم تيأسوا أني ابن فارس زهدم ) أي ألم تعلموا.
{ وَلاَ يَزَالُ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ تُصِيبُهُم بِمَا صَنَعُواْ قَارِعَةٌ } هي السرايا سرايا رسول الله عليه السلام يصيبهم الله منها بعذاب { أَوْ تَحُلُّ } أنت يا محمد { قَرِيباً مِّن دَارِهِمْ حَتَّىٰ يَأْتِيَ وَعْدُ ٱللَّهِ } يعني فتح مكة في تفسير مجاهد وقتادة.