معالم التنزيل/ البغوي · Al-Masad · آیت 1
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ١٩". [النَّمْلِ - 19].
اې زما ربه، ما ته توفيق راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر وباسم چې پر ما او زما پر مور او پلار دې کړي، او داسې نېک عمل وکړم چې ته پرې راضي يې، او په خپل رحمت مې له خپلو نېکو بندګانو سره داخل کړه. [النمل - ۱۹].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اې الله، حق موږ ته حق وښيه او د پيروۍ توفيق يې راکړه، او باطل موږ ته باطل وښيه او د ځان ساتلو توفيق يې راکړه.
اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې.
اې الله، اې زموږ ربه، زموږ رڼا راته پوره کړه او موږ وبښه؛ بېشکه ته پر هر څه قادر يې.
اې الله، ايمان راباندې محبوب کړه او زموږ په زړونو کې يې ښکلی کړه؛ کفر، فسق او نافرماني راباندې بد وګڼه او موږ له سمه لار موندونکو څخه کړه.
اې الله، اې د زړونو اړوونکي، زموږ زړونه خپل اطاعت ته واړوه.
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android · iPhone · iPad
وقيل: " اليد " صلة، كما يقال: يد الدهر ويد الرَّزايا والبلايا.
وقيل: المراد به ماله وملكه، يقال: فلان قليل ذات اليد، يعنون به المال, و " التباب ": الخسار والهلاك.
وأبو لهب: هو ابن عبد المطلب عم النبي صلى الله عليه وسلم، واسمه عبد العزى. قال مقاتل: كني بأبي لهب لحسنه وإشراق وجهه.
وقرأ ابن كثير { أَبِى لَهْب } ساكنة الهاء وهي مثل: نَهْر ونَهَر. واتفقوا في " ذات لهب " أنها مفتوحة الهاء لِوفَاقِِ الفواصل.
{ وتبّ } , أبو لهب، وقرأ عبد الله: وقد تبّ. قال الفرَّاء: الأول دعاء، والثاني خبر، كما يقال: أهلكه الله، وقد فعل.