معالم التنزيل/ البغوي · Al-Israa · آیت 30
معالم التنزيل/ البغوي
(ت 516 هـ)
(ت 516 هـ)
"رَبِّ ٱشۡرَحۡ لِي صَدۡرِي٢٥ وَيَسِّرۡ لِيٓ أَمۡرِي٢٦ وَٱحۡلُلۡ عُقۡدَةٗ مِّن لِّسَانِي٢٧ يَفۡقَهُواْ قَوۡلِي٢٨ ". [طه - 25-28].
اې زما ربه، زما سينه راته پراخه کړه، زما کار راته اسانه کړه او زما د ژبې غوټه پرانېزه، څو زما خبره وپوهېږي. [طه - ۲۵-۲۸].
"إِنِّي تَوَكَّلۡتُ عَلَى ٱللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمۚ مَّا مِن دَآبَّةٍ إِلَّا هُوَ ءَاخِذُۢ بِنَاصِيَتِهَآۚ إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ٥٦". [هُودٍ - 56].
ما پر الله توکل کړی، چې زما رب او ستاسو رب دی؛ هېڅ خوځنده نشته مګر دا چې هغه يې واک په لاس کې لري. بېشکه زما رب پر نېغه لار دی. [هود - ۵۶].
اللَّهُمَّ أَحْسِنْ عَاقِبَتَنَا فِي الْأُمُورِ كُلِّهَا ، وَأَجِرْنَا مِنْ خِزْيِ الدُّنْيَا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا ٱصۡرِفۡ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَۖ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ.
اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْجَنَّةَ ، وَأَسْتَجِيرُ بِكَ مِنَ النَّارِ.
اللَّهُمَّ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ.
اې الله، زموږ په ټولو چارو کې پايله ښه کړه او د دنيا له رسوايۍ او د آخرت له عذابه مو وساته.
اې الله، اې زموږ ربه، د دوزخ عذاب له موږ لرې کړه؛ بېشکه د هغه عذاب پرله پسې دی.
اې الله، اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته.
اې الله، له تا جنت غواړم او له اوره ستا پناه غواړم.
اې الله، اې زموږ ربه، هغه څه راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې.
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android · iPhone · iPad
{ وَلاَ تَبْسُطْهَا } ، بالعطاء، { كُلَّ ٱلْبَسْطِ } ، فتعطي جميع ما عندك، { فَتَقْعُدَ مَلُومًا } ، يلومك سائلوك بالإِمساك إذا لم تعطهم. و " الملوم ": الذي أتى بما يلوم نفسه، أو يلومه غيره، { مَّحْسُوراً } منقطعاً بك، لا شيء عندك تنفقه. يقال: حسرته بالمسألة إذا ألحفت عليه، ودابَّة حسيرة إذا كانت كالَّة رازحة.
قال قتادة { مَّحْسُوراً } نادماً على ما فرط منك.
{ إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ } ، يوسع { ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ } ، أي: يقتر ويضيق، { إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا }.
قوله تعالى: { وَلاَ تَقْتُلُوۤاْ أَوْلاَدَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلَـٰقٍ } ، فقر، { نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُم } ، وذلك أن أهل الجاهلية كانوا يئدون بناتهم خشية الفاقة فنهوا عنه، وأُخبروا أن رزقهم ورزق أولادهم على الله تعالى، { إنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْئًا كَبِيرًا } ، قرأ ابن عامر وأبو جعفر { خَطئاً } بفتح الخاء والطاء مقصوراً. وقرأ ابن كثير بكسر الخاء ممدوداً وقرأ الآخرون بكسر الخاء وجزم الطاء، ومعنى الكل واحد، أي: إثماً كبيراً.