تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیت 3

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
3 / 112
د کتاب ژبه
عربي
لَاهِيَةٗ قُلُوبُهُمۡۗ وَأَسَرُّواْ ٱلنَّجۡوَى ٱلَّذِينَ ظَلَمُواْ هَلۡ هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡۖ أَفَتَأۡتُونَ ٱلسِّحۡرَ وَأَنتُمۡ تُبۡصِرُونَ
Their hearts toying as with trifles. The wrong-doers conceal their private counsels, (saying), "Is this (one) more than a man like yourselves? Will ye go to witchcraft with your eyes open?"
لَاهِیَتَنْ قُلُوبُهُمْ وَاَسَرُّ نَّجْوَ لَّزِينَ زَلَمُو هَلْ هَازَا اِلَّا بَشَرُنْ مِسْلُکُمْ اَفَتَءْتُونَ سِّهْرَ وَاَنْتُمْ تُبْسِرُونْ
{ لاهِيَةً } غافلة باللهو عن الذكر أو مشتغلة بالباطل عن الحق { وَأَسَرُّواْ } أخفوا، أو أظهروا.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Abu Burda reported: I visited A'isha and she brought out for us the coarse lower garfnent (of Allah's Messenger) made in Yemen and clothes made out of Mulabbada cloth, and she swore in the name of Allah that Allah's Messenger (ﷺ) died in these two clothes.
Abu Salama reported on the authority of Abu Huraira that when Iqama was pronounced for the Messenger of Allah (ﷺ), the people occupied their places in the rows before the Messenger of Allah (way peace be upon him) stood up at his place.

د نن ورځې دعاګانې

"رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ⁠ وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ⁠ ". [الْمُؤْمِنُونَ - 97-98].

اې زما ربه، د شيطانانو له وسوسو ستا پناه غواړم، او اې زما ربه، له دې چې هغوی ماته حاضر شي هم ستا پناه غواړم. [المؤمنون - ۹۷-۹۸].

"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ⁠". [آلِ عِمْرَانَ - 38].

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].

اې زما ربه، له خپلې خوا ماته پاک اولاد راوبخښه، بېشکه ته دعا اورېدونکی يې. [آل عمران - ۳۸].

اې زما ربه، ما يوازې مه پرېږده، او ته د وارثانو تر ټولو غوره يې. [الأنبياء - ۸۹].

اللَّهُمَّ رَبَّ جَبْرَائِيلَ وَمِيكَائِيلَ وَإِسْرَافِيلَ، فَاطِرَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ عَٰلِمَ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ أَنتَ تَحۡكُمُ بَيۡنَ عِبَادِكَ فِي مَا كَانُواْ فِيهِ يَخۡتَلِفُونَ، اهْدِنِي لِمَا اخْتُلِفَ فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِكَ، إِنَّكَ تَهْدِي مَنْ تَشَاءُ إِلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ.
اې الله، د جبريل، ميکائيل او اسرافيل ربه، د آسمانونو او ځمکې پيداکوونکي، پر پټو او ښکاره وو پوه، ته د خپلو بندګانو ترمنځ په هغو چارو کې پرېکړه کوې چې دوی پکې اختلاف کاوه. په خپل اذن د هغه حق په اړه ماته لارښوونه وکړه چې اختلاف پکې شوی؛ بېشکه ته چې چا ته وغواړې نېغې لارې ته يې رهبري کوې.