تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیت 63

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
63 / 112
د کتاب ژبه
عربي
قَالَ بَلۡ فَعَلَهُۥ كَبِيرُهُمۡ هَٰذَا فَسۡـَٔلُوهُمۡ إِن كَانُواْ يَنطِقُونَ
He said: "Nay, this was done by - this is their biggest one! ask them, if they can speak intelligently!"
قَالَ بَلْ فَعَلَهُو کَبِيرُهُمْ هَازَا فَسْءَلُوهُمْ اِنْ کَانُو یَنْتِقُونْ
{ فَسْئَلُوهُمْ } جعل سؤالهم مشروطاً بنطقهم، أو أخرجه مخرج الخبر يريد من اعتقدها آلهة لزمه السؤال فلعلها تجيبه إن كانت ناطقة، وقوله { يَنطِقُونَ } أي يخبرون.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Sa'id b. Zaid b. 'Amr b. Nufail reported: I heard Allah's Apostle (ﷺ) as saying: Truffles are a kind of 'Manna' and their juice is a medicine for the eyes.
Mu'awiya b. Qurra reported 'Abdullah b. Mughaffal al-Muzani as saying: The Apostle of Allah (ﷺ) recited on his ride Surat al Fath during a journey in the year of the Conquest (of Mecca), and he repeated (the words) in his recitation. Mu'awiya said: If I were not afraid that the people would crowd around me, I would have given a demonstration of (the Prophet's) recitation before you.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبِّ إِنِّيٓ أَعُوذُ بِكَ أَنۡ أَسۡـَٔلَكَ مَا لَيۡسَ لِي بِهِۦ عِلۡمٞۖ وَإِلَّا تَغۡفِرۡ لِي وَتَرۡحَمۡنِيٓ أَكُن مِّنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠ ". [هُودٌ - 47].

اې زما ربه، زه له دې ستا پناه غواړم چې له تا هغه څه وغواړم چې پرې علم نه لرم؛ او که ته ما ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، زه به له زيانمنو څخه شم. [هود - ۴۷].

"رَبِّ هَبۡ لِي مِن لَّدُنكَ ذُرِّيَّةٗ طَيِّبَةًۖ إِنَّكَ سَمِيعُ ٱلدُّعَآءِ⁠". [آلِ عِمْرَانَ - 38].

"رَبِّ لَا تَذَرۡنِي فَرۡدٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡوَٰرِثِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 89].

اې زما ربه، له خپلې خوا ماته پاک اولاد راوبخښه، بېشکه ته دعا اورېدونکی يې. [آل عمران - ۳۸].

اې زما ربه، ما يوازې مه پرېږده، او ته د وارثانو تر ټولو غوره يې. [الأنبياء - ۸۹].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ.
اې الله، له بخل څخه ستا پناه غواړم، له بزدلۍ څخه ستا پناه غواړم، دې ته له ګرځول کېدو چې د عمر تر ټولو کمزوري پړاو ته ورسېږم ستا پناه غواړم، د دنيا له فتنې ستا پناه غواړم او د قبر له عذابه ستا پناه غواړم.