تفسير القرآن/ ابن عبد السلام · Al-Anbiyaa · آیت 80

تفسير القرآن/ ابن عبد السلام

(ت 660 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
80 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَعَلَّمۡنَٰهُ صَنۡعَةَ لَبُوسٖ لَّكُمۡ لِتُحۡصِنَكُم مِّنۢ بَأۡسِكُمۡۖ فَهَلۡ أَنتُمۡ شَٰكِرُونَ
It was We Who taught him the making of coats of mail for your benefit, to guard you from each other's violence: will ye then be grateful?
وَعَلَّمْنَاهُ سَنْعَتَ لَبُوسِ لَّکُمْ لِتُهْسِنَکُمْ مِمْ بَءْسِکُمْ فَهَلْ اَنْتُمْ شَاکِرُونْ
{ لَبُوسٍ } الدروع، أو جمع السلاح لبوس عند العرب { بَأَسِكُمْ } سلاحكم، أو حرب أعدائكم.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
It is narrated on the authority of Abu Huraira that the Messenger of Allah (may peace and blessings be upon him) remarked: The summit of unbelief is towards the East and the pride and conceitedness is found among the owners of horses and camels who are rude and uncivil, people of the tents, and tranquillity is found among those who rear goats and sheep.
It is narrated on the authority of Abu Huraira that the (words of Allah): " And certainly he saw him in another descent" (al-Qur'an, Iiii. 13) imply that he saw Gabriel.

د نن ورځې دعاګانې
اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْبُخْلِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنَ الْجُبْنِ، وَأَعُوذُ بِكَ أَنْ أُرَدَّ إِلَى أَرْذَلِ الْعُمُرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الدُّنْيَا، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ.
اې الله، له بخل څخه ستا پناه غواړم، له بزدلۍ څخه ستا پناه غواړم، دې ته له ګرځول کېدو چې د عمر تر ټولو کمزوري پړاو ته ورسېږم ستا پناه غواړم، د دنيا له فتنې ستا پناه غواړم او د قبر له عذابه ستا پناه غواړم.

اللَّهُمَّ رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْعَفْوَ وَالْعَافِيَةَ وَالْمُعَافَاةَ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ الْهُدَى ، وَالتُّقَى ، وَالْعَفَافَ وَالْغِنَى.

اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ عِلْماً نَافِعًا ، وَرِزْقاً طَيِّباً ، وَعَمَلاً مُتَقَبَّلاً.

اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ، وَاهْدِنِي وَارْزُقْنِي ، وَعَافِنِي ، أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ ضِيقِ الْمَقَامِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ.

ای الله، زما ربه! ماته توفیق راکړه چې ستا د هغه نعمت شکر وباسم چې ما او زما مور او پلار ته دې راکړی، او داسې نېک عمل وکړم چې ته ترې راضي شې؛ او په خپل رحمت مې په خپلو نېکو بندګانو کې شامل کړه.

ای الله! له تا په دنیا او آخرت کې بښنه، عافیت او سلامتي غواړم.

ای الله! له تا هدایت، تقوا، پاک لمني او بې نیازي غواړم.

ای الله! له تا ګټور علم، پاکه روزي او قبول شوی عمل غواړم.

ای الله! ماته بښنه وکړه، هدایت او روزي راکړه او عافیت راکړه. زه د قیامت په ورځ د درېدو د ځای له تنګوالي څخه په الله پناه غواړم.

"وَسِعَ رَبُّنَا كُلَّ شَيۡءٍ عِلۡمًاۚ عَلَى ٱللَّهِ تَوَكَّلۡنَاۚ رَبَّنَا ٱفۡتَحۡ بَيۡنَنَا وَبَيۡنَ قَوۡمِنَا بِٱلۡحَقِّ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡفَٰتِحِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 89].

زموږ رب په خپل علم سره هر څه رانغښتي، پر الله مو توکل کړی. اې زموږ ربه، زموږ او زموږ د قوم ترمنځ په حقه پرېکړه وکړه، او ته تر ټولو غوره پرېکړه کوونکی يې. [الأعراف - ۸۹].