مقاتل بن سليمان/ مقاتل بن سليمان · Al-Anbiyaa · آیت 112

مقاتل بن سليمان/ مقاتل بن سليمان

(ت 150 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
112 / 112
د کتاب ژبه
عربي
قَٰلَ رَبِّ ٱحۡكُم بِٱلۡحَقِّۗ وَرَبُّنَا ٱلرَّحۡمَٰنُ ٱلۡمُسۡتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ
Say: "O my Lord! judge Thou in truth!" "Our Lord Most Gracious is the One Whose assistance should be sought against the blasphemies ye utter!"
قَالَ رَبِّ هْکُمْ بِلْهَقِّ وَرَبُّنَ رَّهْمَانُ لْمُسْتَعَانُ عَلَا مَا تَسِفُونْ
قل لهم: { إِنَّهُ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ } يعنى العلانية { مِنَ ٱلْقَوْلِ وَيَعْلَمُ مَا تَكْتُمُونَ } [آية: 110] يعنى ما تسرون من تكذيبهم بالعذاب، فأما الجهر، فإن كفار مكة حين أخبرهم النبى صلى الله عليه وسلم بالعذاب كانوا يقولون:{ مَتَىٰ هَـٰذَا ٱلْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ } [سبأ: 29، يس: 48] والكتمان أنهم، قالوا: إن العذاب ليس بكائن { وَ } قل لهم: يا محمد، { وَإِنْ أَدْرِي } يقول: ما أدرى { لَعَلَّهُ } يعنى فلعل تأخير العذاب عنكم فى الدنيا، يعنى القتل ببدر { فِتْنَةٌ لَّكُمْ } نظيرها فى سورة الجن، فيقولون: لو كان حقاً لنزل بنا العذاب { وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ } [آية: 111] يعنى وبلاغاً إلى آجالكم، ثم ينزل بكم العذاب ببدر { قَالَ رَبِّ ٱحْكُم بِٱلْحَقِّ } يعنى اقض بالعدل بيننا، وبين كفار مكة، فقضى الله لهم القتل ببدر { وَرَبُّنَا ٱلرَّحْمَـٰنُ ٱلْمُسْتَعَانُ عَلَىٰ مَا تَصِفُونَ } [آية: 112] فامر الله، عز وجل، النبى صلى الله عليه وسلم أن يستعين به، عز وجل، على ما يقولون من تكذيبهم بالبعث والعذاب.
قال الهذيل: قال الشماخ فى الجاهلية:
( النبع منبته بالصخر ضاحية ) ( والنخل ينبت بين الماء والعجل ) يعنى الطين.
قال: وحدثنا عبيد الله، قال: حدثنا أبى، قال: حدثنا أبو رزق فى قوله، عز وجل: { وَأَوْحَيْنَآ إِلَيْهِمْ فِعْلَ ٱلْخَيْرَاتِ } قال: التطوع، ولم أسمع الهذيل.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated `Aisha: The Prophet (ﷺ) used to treat some of his wives by passing his right hand over the place of ailment and used to say, "O Lord of the people! Remove the difficulty and bring about healing as You are the Healer. There is no healing but Your Healing, a healing that will leave no ailment."
Sahih al-Bukhari

Reference : Sahih al-Bukhari 5750 In-book reference : Book 76, Hadith 65 USC-MSA web (English) reference : Vol. 7, Book 71, Hadith 646 (deprecated numbering scheme)

حدیث او سرچینه یې ولولئ
Abu Huraira reported: A person came to Allah's Apostle (ﷺ). The rest of the hadith is the same as transmitted by jarir but with this addition: By your father, you would get the information.

د نن ورځې دعاګانې
رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ، رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، لَكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا، رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَاغْسِلْ حَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَثَبِّتْ حُجَّتِي وَسَدِّدْ لِسَانِي وَاهْدِ قَلْبِي وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ صَدْرِي.
اې زما ربه، مرسته راسره وکړه او زما پر ضد مرسته مه کوه؛ بريا راکړه او زما پر ضد بريا مه ورکوه؛ زما لپاره تدبير وکړه او زما پر ضد تدبير مه کوه؛ لارښوونه راته وکړه او هدايت راته اسانه کړه؛ او پر هغه چا بريا راکړه چې پر ما يې زياتی کړی. اې ربه، ما ستا شکر کوونکی، ستا ذکر کوونکی، له تا وېرېدونکی، ستا اطاعت کوونکی، تا ته عاجز، زارۍ کوونکی او تاته رجوع کوونکی وګرځوه. اې ربه، توبه مې قبوله کړه، ګناه مې ومينځه، دعا مې قبوله کړه، دليل مې ټينګ کړه، ژبه مې سمه کړه، زړه مې هدايت کړه او د سينې کينه مې راوباسه.

"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ⁠". [النَّمْلِ - 19].

اې زما ربه، ما ته توفيق راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر وباسم چې پر ما او زما پر مور او پلار دې کړي، او داسې نېک عمل وکړم چې ته پرې راضي يې، او په خپل رحمت مې له خپلو نېکو بندګانو سره داخل کړه. [النمل - ۱۹].

"رَبَّنَا مَا خَلَقۡتَ هَٰذَا بَٰطِلٗا سُبۡحَٰنَكَ فَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ رَبَّنَآ إِنَّكَ مَن تُدۡخِلِ ٱلنَّارَ فَقَدۡ أَخۡزَيۡتَهُۥۖ وَمَا لِلظَّٰلِمِينَ مِنۡ أَنصَارٖ⁠ رَّبَّنَآ إِنَّنَا سَمِعۡنَا مُنَادِيٗا يُنَادِي لِلۡإِيمَٰنِ أَنۡ ءَامِنُواْ بِرَبِّكُمۡ فَـَٔامَنَّاۚ رَبَّنَا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرۡ عَنَّا سَيِّـَٔاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ ٱلۡأَبۡرَارِ⁠ رَبَّنَا وَءَاتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَىٰ رُسُلِكَ وَلَا تُخۡزِنَا يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِۖ إِنَّكَ لَا تُخۡلِفُ ٱلۡمِيعَادَ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 191-194].

اې زموږ ربه، تا دا هر څه بې هدفه نه دي پيدا کړي؛ ته پاک يې، نو موږ د اور له عذابه وساته. اې زموږ ربه، بېشکه څوک چې ته اور ته داخل کړې، هغه دې رسوا کړ، او د ظالمانو لپاره هېڅ مرستندويان نشته. اې زموږ ربه، موږ يو بلونکی واورېد چې ايمان ته يې بلنه کوله: پر خپل رب ايمان راوړئ، نو موږ ايمان راوړ. اې زموږ ربه، زموږ ګناهونه راوبښه، زموږ بديانې رانه لرې کړه او موږ له نېکانو سره وفات کړه. اې زموږ ربه، هغه څه موږ ته راکړه چې د خپلو رسولانو له لارې دې راسره ژمنه کړې او د قيامت په ورځ مو مه رسوا کوه؛ بېشکه ته ژمنه نه ماتوې. [آل عمران - ۱۹۱-۱۹۴].