حقائق التفسير/ السلمي · Al-Anbiyaa · آیت 40

حقائق التفسير/ السلمي

(ت 412 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
40 / 112
د کتاب ژبه
عربي
بَلۡ تَأۡتِيهِم بَغۡتَةٗ فَتَبۡهَتُهُمۡ فَلَا يَسۡتَطِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمۡ يُنظَرُونَ
Nay, it may come to them all of a sudden and confound them: no power will they have then to avert it, nor will they (then) get respite.
بَلْ تَءْتِيهِمْ بَغْتَتَنْ فَتَبْهَتُهُمْ فَلَا یَسْتَتِيعُونَ رَدَّهَا وَلَا هُمْ یُنْزَرُونْ
قوله تعالى: { بَلْ تَأْتِيهِم بَغْتَةً فَتَبْهَتُهُمْ } [الآية:40].
قال بعضهم: من يبهته شىء من الكون فهو لمحله عنده وغفلته عن مكوّنه، ومن كان فى قبضة الحق وحضرته لا يبهته شىء لأنه حصل فى محل العبيد من منازل القدس.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Ibn 'Abbas reported from the Messenger of Allah (ﷺ): I was commanded to prostrate myself on seven bones and not to fold back clothing or hair.
It is narrated on the authority of Abu Huraira that some people from amongst the Companions of the Apostle (ﷺ) came to him and said: Verily we perceive in our minds that which every one of us considers it too grave to express. He (the Holy Prophet) said: Do you really perceive it? They said: Yes. Upon this he remarked: That is the faith manifest.

د نن ورځې دعاګانې

"رَبَّنَآ إِنَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ ٱلنَّارِ⁠ ". [آلُ عِمْرَانَ - 16].

اې زموږ ربه، موږ ايمان راوړی، نو زموږ ګناهونه راوبښه او د اور له عذابه مو وساته. [آل عمران - ۱۶].

"أَنِّي مَسَّنِيَ ٱلضُّرُّ وَأَنتَ أَرۡحَمُ ٱلرَّٰحِمِينَ⁠". [الْأَنْبِيَاءِ - 83].

ماته کړاو رسېدلی او ته تر ټولو غوره رحم کوونکی يې. [الأنبياء - ۸۳].

اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنَ الْكَسَلِ وَالْهَرَمِ وَالْمَأْثَمِ وَالْمَغْرَمِ، وَمِنْ فِتْنَةِ الْقَبْرِ وَعَذَابِ الْقَبْرِ، وَمِنْ فِتْنَةِ النَّارِ وَعَذَابِ النَّارِ، وَمِنْ شَرِّ فِتْنَةِ الْغِنَى، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْفَقْرِ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، اللَّهُمَّ اغْسِلْ عَنِّي خَطَايَايَ بِمَاءِ الثَّلْجِ وَالْبَرَدِ، وَنَقِّ قَلْبِي مِنَ الْخَطَايَا كَمَا نَقَّيْتَ الثَّوْبَ الْأَبْيَضَ مِنَ الدَّنَسِ، وَبَاعِدْ بَيْنِي وَبَيْنَ خَطَايَايَ كَمَا بَاعَدْتَ بَيْنَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ.
اې الله، د سستۍ، زړښت، ګناه او پور، د قبر له فتنې او عذابه، د اور له فتنې او عذابه، د شتمنۍ د فتنې له شره، د بېوزلۍ له فتنې او د مسيح دجال له فتنې ستا پناه غواړم. اې الله، زما ګناهونه د واورې او ږلۍ په اوبو ومينځه او زما زړه له ګناهونو داسې پاک کړه لکه سپين کالی چې له چټلۍ پاکېږي، او زما او زما د ګناهونو ترمنځ داسې لرې والی راوله لکه د ختيځ او لويديځ ترمنځ دې چې راوستی.