حقائق التفسير/ السلمي · Al-Anbiyaa · آیت 7

حقائق التفسير/ السلمي

(ت 412 هـ)

سوره
Al-Anbiyaa
آیت
7 / 112
د کتاب ژبه
عربي
وَمَآ أَرۡسَلۡنَا قَبۡلَكَ إِلَّا رِجَالٗا نُّوحِيٓ إِلَيۡهِمۡۖ فَسۡـَٔلُوٓاْ أَهۡلَ ٱلذِّكۡرِ إِن كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
Before thee, also, the apostles We sent were but men, to whom We granted inspiration: If ye realise this not, ask of those who possess the Message.
وَمَا اَرْسَلْنَا قَبْلَکَ اِلَّا رِجَالَ نُّوهِي اِلَیْهِمْ فَسْءَلُو اَهْلَ زِّکْرِ اِنْ کُنْتُمْ لَا تَعْلَمُونْ
قوله تعالى: { فَاسْئَلُوۤاْ أَهْلَ ٱلذِّكْرِ إِن كُنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ } [الآية: 7].
قال سهل: سَلُوا أهل الفهم عن الله، والعلماء به وبأوامره وأيامه.
قال الجنيد رحمة الله عليه: أهل الذكر: العالمون بحقائق الذكر والعلوم ومجارى الأمور والناظرون إلى الأحكام بأعين الغيب.
بېرته پورته

د حدیثونو له کتابتون څخه

حدیث
Narrated `Aisha: (the wife of the Prophet) `Umar bin Al-Khattab used to say to Allah's Messenger (ﷺ) "Let your wives be veiled" But he did not do so. The wives of the Prophet (ﷺ) used to go out to answer the call of nature at night only at Al-Manasi.' Once Sauda, the daughter of Zam`a went out and she was a tall woman. `Umar bin Al-Khattab saw her while he was in a gathering, and said, "I have recognized you, O Sauda!" He (`Umar) said so as he was anxious for some Divine orders regarding the veil (the veiling of women.) So Allah revealed the Verse of veiling. (Al-Hijab; a complete body cover excluding the eyes). (See Hadith No. 148, Vol. 1)

د نن ورځې دعاګانې

"رَّبِّ أَدۡخِلۡنِي مُدۡخَلَ صِدۡقٖ وَأَخۡرِجۡنِي مُخۡرَجَ صِدۡقٖ وَٱجۡعَل لِّي مِن لَّدُنكَ سُلۡطَٰنٗا نَّصِيرٗا⁠ ". [الْإِسْرَاءُ - 80].

اې زما ربه، ما د رښتينولۍ په داخلېدو داخل کړه او د رښتينولۍ په وتلو وباسه، او له خپلې خوا ماته مرسته کوونکی ځواک راکړه. [الإسراء - ۸۰].

"رَبَّنَا ظَلَمۡنَآ أَنفُسَنَا وَإِن لَّمۡ تَغۡفِرۡ لَنَا وَتَرۡحَمۡنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ ٱلۡخَٰسِرِينَ⁠". [الْأَعْرَافِ - 23].

اې زموږ ربه، موږ پر ځانونو ظلم کړی؛ که ته موږ ونه بښې او رحم راباندې ونه کړې، نو خامخا به له زيانمنو څخه شو. [الأعراف - ۲۳].

رَبِّ أَعِنِّي وَلَا تُعِنْ عَلَيَّ، وَانْصُرْنِي وَلَا تَنْصُرْ عَلَيَّ، وَامْكُرْ لِي وَلَا تَمْكُرْ عَلَيَّ، وَاهْدِنِي وَيَسِّرِ الْهُدَى لِي، وَانْصُرْنِي عَلَى مَنْ بَغَى عَلَيَّ، رَبِّ اجْعَلْنِي لَكَ شَكَّارًا، لَكَ ذَكَّارًا، لَكَ رَهَّابًا، لَكَ مِطْوَاعًا، لَكَ مُخْبِتًا إِلَيْكَ أَوَّاهًا مُنِيبًا، رَبِّ تَقَبَّلْ تَوْبَتِي وَاغْسِلْ حَوْبَتِي وَأَجِبْ دَعْوَتِي وَثَبِّتْ حُجَّتِي وَسَدِّدْ لِسَانِي وَاهْدِ قَلْبِي وَاسْلُلْ سَخِيمَةَ صَدْرِي.
اې زما ربه، مرسته راسره وکړه او زما پر ضد مرسته مه کوه؛ بريا راکړه او زما پر ضد بريا مه ورکوه؛ زما لپاره تدبير وکړه او زما پر ضد تدبير مه کوه؛ لارښوونه راته وکړه او هدايت راته اسانه کړه؛ او پر هغه چا بريا راکړه چې پر ما يې زياتی کړی. اې ربه، ما ستا شکر کوونکی، ستا ذکر کوونکی، له تا وېرېدونکی، ستا اطاعت کوونکی، تا ته عاجز، زارۍ کوونکی او تاته رجوع کوونکی وګرځوه. اې ربه، توبه مې قبوله کړه، ګناه مې ومينځه، دعا مې قبوله کړه، دليل مې ټينګ کړه، ژبه مې سمه کړه، زړه مې هدايت کړه او د سينې کينه مې راوباسه.