لطائف الإشارات / القشيري · Al-Anbiyaa · آیت 91
لطائف الإشارات / القشيري
(ت 465 هـ)
وَٱلَّتِيٓ أَحۡصَنَتۡ فَرۡجَهَا فَنَفَخۡنَا فِيهَا مِن رُّوحِنَا وَجَعَلۡنَٰهَا وَٱبۡنَهَآ ءَايَةٗ لِّلۡعَٰلَمِينَ
(ت 465 هـ)
د حدیثونو له کتابتون څخه
د نن ورځې دعاګانې"رَبِّ أَوۡزِعۡنِيٓ أَنۡ أَشۡكُرَ نِعۡمَتَكَ ٱلَّتِيٓ أَنۡعَمۡتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَٰلِدَيَّ وَأَنۡ أَعۡمَلَ صَٰلِحٗا تَرۡضَىٰهُ وَأَدۡخِلۡنِي بِرَحۡمَتِكَ فِي عِبَادِكَ ٱلصَّٰلِحِينَ". [النَّمْلِ - 19].
اې زما ربه، ما ته توفيق راکړه چې ستا د هغو نعمتونو شکر وباسم چې پر ما او زما پر مور او پلار دې کړي، او داسې نېک عمل وکړم چې ته پرې راضي يې، او په خپل رحمت مې له خپلو نېکو بندګانو سره داخل کړه. [النمل - ۱۹].
اللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقًّا وَارْزُقْنَا اتِّبَاعَهُ، وَأَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَارْزُقْنَا اجْتِنَابَهُ.
اللَّهُمَّ آتِ نَفْسِي تَقْوَاهَا ، وَزَكِّهَا أَنْتَ خَيْرُ مَنْ زَكَّاهَا، أَنْتَ وَلِيُّهَا وَمَوْلَاهَا.
اللَّهُمَّ رَبَّنَآ أَتۡمِمۡ لَنَا نُورَنَا وَٱغۡفِرۡ لَنَآۖ إِنَّكَ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٞ.
اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَيْنَا الْإِيمَانَ وَزَيِّنْهُ فِي قُلُوبِنَا ، وَكَرِّهِ إِلَيْنَا الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ ، وَاجْعَلْنَا مِنَ الرَّاشِدِينَ.
اللَّهُمَّ مُصَرِّفَ الْقُلُوبِ صَرِّفْ قُلُوبَنَا عَلَى طَاعَتِكَ.
اې الله، حق موږ ته حق وښيه او د پيروۍ توفيق يې راکړه، او باطل موږ ته باطل وښيه او د ځان ساتلو توفيق يې راکړه.
اې الله، زما نفس ته يې تقوا ورکړه او پاک يې کړه؛ ته تر ټولو غوره پاکوونکی يې، ته د هغه سرپرست او مولی يې.
اې الله، اې زموږ ربه، زموږ رڼا راته پوره کړه او موږ وبښه؛ بېشکه ته پر هر څه قادر يې.
اې الله، ايمان راباندې محبوب کړه او زموږ په زړونو کې يې ښکلی کړه؛ کفر، فسق او نافرماني راباندې بد وګڼه او موږ له سمه لار موندونکو څخه کړه.
اې الله، اې د زړونو اړوونکي، زموږ زړونه خپل اطاعت ته واړوه.
"حَسۡبِيَ ٱللَّهُ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَۖ عَلَيۡهِ تَوَكَّلۡتُۖ وَهُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ ". [التَّوْبَةُ - 129].
الله ماته بس دی، له هغه پرته بل د عبادت وړ نشته، پر هغه مې توکل کړی او هغه د لوی عرش رب دی. [التوبة - ۱۲۹].
ستاسو ورځني اذکار، بې انټرنېټه او وړیا.
Android iPhone iPad
ويقال فنفخنا فيها من روحنا، وكان النفخُ من جبريل عليه السلام، ولكن لمَّا كان بأمره - سبحانه - صحَّتْ الإضافةُ إليه، وفي هذا دليل على تأويل خبر النزول، فإنه يكون بإنزال مَلَكٍ فتَصِحُّ الإضافة إلى الله إذ كان بأمره... وإضافة الروح إلى نفسه على جهة التخصيص، كقوله (ناقة الله، وبيتي)... ونحو ذلك: { وَجَعَلْنَاهَا وَٱبْنَهَآ آيَةً لِّلْعَالَمِينَ }: ولم يقل آيتين لأن أمرهما كان معجزة ودلالة، ويصح أن يراد أنَّ كلَّ واحدٍ منهما آيةٌ - على طريقة العرب في أمثال هذا.
وفيه نفي لتهمة مَنْ قال إنها حبلت من الله.... تعالى الله عن قولهم!
قوله: { آيَةً لِّلْعَالَمِينَ }: وإن لم يهتد بهما جميعُ الناس... لكنهما كانا آيةً. ومَنْ نَظَرَ في أمرهما، ووضَعَ النظرَ مَوضِعَه لاهتدى، وإذا أعرض ولم ينظر فالآية لا تخرج عن كونها حُجَّةً ودلالةً بتقصير المُقَصِّر في بابها.